مرگ موش هم اثر ندارد

درسته که مردم احتیاج به نان داشتند ولی نگران سلامت نانوای میان محل هم بودند ، بالاخره او را از منزل به سرکار آوردند و به او اطمینان دادند هیچ کس در روزهای اخیر از دنیا نرفته است.

مشهدی حسن نانوا پس از باز کردن درب نانوایی ، بلا درنگ تنها عملی محل را صدا زد:

– اِه  پراخود ، بیا اَیا بیدینم کی ره ، زیـنـا زادو !! (پراخود اسم قایق موتوری بود و از آنجا که تمام عملی ها کند هستند به کنایه به او می گفتند پراخود)

پراخود با هر جان کندنی بود خودش را به نانوایی رساند، حسن نانوا گفت:

– تو هاسایی زنده ای کی ره ، ولی مه په را بسوجانی، دو روزو نه آب بخوردامو نه خوراک ، از خانه بیرین نامامو، فک بکودام تو مه سره قربان بیشیا 

پراخود متوجه این همه عصبانیت مشهدی حسن نمی شود و می پرسد:

– چی بباسه اَخر مشتی، تو اینتظار داشتیه مو بمرده به مه؟

مشهدی حسن نانوا پاسخ می دهد:

– بعله کی انتظار داشتمه بمرده بی، از بس کی اون زهر مارا ته خونه دورین دوکودیو، ترا مرگ موشم حریف نیو، پریروز تا مو بوشم دست به آب ، ته لش سر ساب بکودی دو نانی را که مرگ موش دوکوده بم ویگیفتی، شب خواسمه بوشوم بخانه ماجرای بفهمسام، جه هویا مه جانا تب دکفت ، حالا بیدیم مرگ موشا بخوردی ، ترا هیچی نباس؟

پراخود به حالت خنده می گوید:

مو دینم دو روزو کمی نشایم، هانه واسین دو روزو مردوما بی نان بداشتیو؟ الان ده مو با ترا بگویم خاکا ته جیگیفته سر !!

 

Print this pageEmail this to someoneTweet about this on TwitterShare on Facebook

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب فرهنگی خطه زیبای آبکنار

error: Content is protected !!