نغمه های آبکناری

اشعار یا شبه اشعاری که توسط مادران در آبکنار خوانده می شد

۱ نازه نینی تو کویی من به گلان پرهانا چرک گیره مثله غریبان ته پرهانا فادن مو ته بیشورم با آبو زمزمو با گوله ریحان (Rihaan خوانده می شود نه Reihan ) 2 کوجا خوابیده ای بالش بیارم دو دسماله زری روکش بیارم دو دسماله زری را باد بوره بااااد جانه یاااار مو ترا نوبورم از یاد ۳ تفنگه چاخ ماغا شفتاله گول گول چرا دیر آمدی مه مستو بول بول منی دیر آمدم تخصیر نارما/ (تقصیر) مه را خیله دورا رسی نتانم ۴ جو وانه قد بلند من مایله تو صد خدمت کونم بر مادر تو منی خدمت کونم مزدی نگیرم به غیر از تی شی یار یاری نگیرم (طفلک مادربزرگمان به اینجا که می رسید گریه اش می گرفت…) ۵ دسماله ابریشم پور از گولابی باماما پیشه تو بیدام تو خوابی مثل تو بی بفا هرگز نی داما …این مصرع را به خاطر نمی آورند). ۶ سر کویی بیشام ریحان بکاشتم مه ریحان قد کشید آبی نداشتم ….دوبیتش کم است ۷ ماره ماره مرا تو چه بیچابی همو قورصو تو مه دیلا دی چابی ۸ ماره ماره منی ماره ندارم داره خوشکا مانم خاله ندارم داره خال بشکسا لچ بر سر من داغه مه گول بمانس بر دیله من ۹ کوکو تی تی بیدام بر دار بنالس جو وانا پور بیدام ترا نمانس تو ان جی بی بفا بی مو ندانس ۱۰ سفید رودا بیشام خالو به خالو همو سورخو گولا کمتر آلالو هر که مه آلالو زارا سر بدارو دو چشمان خون ببو دیل پارو پارو ۱۱ نهنگامه خروس وقت سحر نیست مرا از یار جدا کردن ثمر نیست نهنگامه خروس تو کر ببی لال مرا از پیش یار تو کردی بیدار ۱۲ نگارا ای نگارا ای نگارا بو دونیا نی داما مو روزیگارا عزیزه مال مگر طالانه طالان عزیزه مال مگر صاحاب نداره

با این توضیح که می گویند عزیز و نگار دو دلداده رودباری بودند وعزیز پرتغال فروش بوده بیت اول از زبان عزیز است و بیت دوم از نگار که عزیز را هشدار می دهد از مردمی که مالش را می برند و او شیفته وار نگاهش به نگار است… ۱۳ درخت آلبالو اندر بیابان مرا دیدی گورختی یار نادان نه دیل دارم ترا نفرین بوکونم یا مثلو شم بی سوجم در مزارگاه (قافیه اش انگار خانه خرابی ست). ۱۴ سفد اسبا سوارم کورو بو دونبال مه اسبا دوادم ته نارنج خال ایلاهی نارنج دار تو ناوری بار ز دست من بی شو مه سر حده یار ۱۵ ایلهی لب بشکو کابل به یک بار مه ورزا کول خوسه تو بغل یار

از طرف اگول مهربان (خانم گل احمدزاده):

۱۶

مه دیلا غم دکفته دانو دانو

ته دونبالا بامام خانو به خانو

ترا پدا نوکودام پیرا باسام

نانم تو بی بفایی یا زمانو

۱۷

شبه شنبو بیشام کوردانه کومو

نه سوی چراغ بو نه خوشکو ایمو/ هیمه

ته چومان چراغ بو ته ابرو مه ایمو

۱۸

بوگو ریزو ریحان بکاشتم مو بر سره کو

نه ته ولکا بیچام نه تره بوکودم بو

۱۹

باهار بامو نوکودم کامرانی

به سری خواب نوکودام در جووانی / به سیری خواب نوکودم

۲۰

منی مرغ سیفدم خوش خطو خال

بو کوهان لانو دارم بر سر دار

شکار بانان دبن دونبال بو دونبال

مرا آخر بیگیفته رستمه زال

۲۱

اتاقا خالی کردم تو بیایی

به دس داشتم دو فینجانه طلایی

نمد پرقالی کردم تو بیایی

دو سالو اینتظارم کی بیایی

۲۲

عزیز جانا تو داری ریزو دندان

به عشقه تو مرا بوردن به کوهان

مه گوشه گوشوارا مه جانه پرهان

ترا بیرون آورم من جی کوهان۲۳

۲۳

تلاره جور بوشام با گوله قالی

رختو خوابه بنام جای تو خالی

رختو خوابه بنام بوی تو بامو

کدام کافره بی تو خوااب باامو

۲۴

عزیز جان باماما مو ته عیادت

ته مستو چشمانا بوکونم زیارت

بال بو گردن بیگیریم بیشیم شهران

اگی امرا بپرسن اهل کوجاین

بوگو ساحله مسجد بامام گدایی

۲۵

باغوبانا ته باغا خیله باغو

فکر ته باغ ببنا مه حال خرابو

ته باغه درو زیتون آلالو

ته باغه محصولا بر مو حرامو

۲۶

کلاچه سر سیا اکراسه گردن

ای تا پغام دارم کی تانه بوردن

اگه بول بول بوورو آشفتو حالو

کبوتر بوورو باره گیرانو

۲۷

تو اونجایی مو اینجا دور شدم دور

نه بس مو گریه کردم کور شدم کور

بده دسمال ببندم هر دو چشمان

شاید ساکت ببم از بوی دسمال

…………………….. و از دوست بسیار بسیار نازنینم خانم موسی زاد: ۱ “گوله مرخو گوله مرخو گوله مرخ بوگو تا کی زنه ان زندگی چرخ بوشام کوهانه جور تا گول بیچینم نی گی مه دامنا جز ای دانو تخ” (قافیه آنهم با خ! جرات را می بیند؟) ۲ “تویی الله تی تی مو ته ستارو کونم هی آسمانا مو نظارو گویم کوکو تی تی باران نوارو مه جانو یار سیا اسبا سوارو”

 

Print this pageEmail this to someoneTweet about this on TwitterShare on Facebook

9 فکر می‌کنند “نغمه های آبکناری”

  1. به نام یزدان پاک و با سلام به همه کابران محترم
    در این مدتی که دور از خانه عزیزمان(سایت آبکنار ما) بودیم نغمه هایی را جمع آوری نمودم که بسیار آهنگین و زیباست،امید که مورد پسند واقع گردد.راوی آن مادر شوهرم (حاجیه خانم خباز)می باشند.
    ۱-عزیز جانا،تو داری ریزه دندان
    ز عقشِ تو مرا بوردن به زیندان
    ته گُشه گُشوارُ ، تی جانه پرهان
    فدنه به دلالا،مرا آزاد بوکونه از کونجه زیندان
    (ریزه دندان=دندانهای ریز / عقش=عشق / بوردن=بردند / ته گُشه گُشوارُ=گوشواره گوشت / فدنه=بده / کونجه زیندان= کنج زندان)
    ۱-ای عزیزتر از جانم که دارای دندانهای ریزی هستی
    از عشق و دلدادگی تو مرا به زندان بردند
    گوشواره گوشت و پیراهن جان را
    به دلال بده ،تا مرا از این زندان رهایی دهد(زندان کنایه از عشقی است که دلداده از فراغ دلبر در آن محبوس شده)
    ……………………………………………..
    ۲-تلار جور بوشم فانوس نداشتم
    رختخوابه بنم عروس نداشتم
    رختخوابه بنم جایه به جایه
    کودام کافردیله بی تو خواو آیه
    (تلار=تراس ، بالکن / جور=بالا / جایه به جایه=از جایی به جای دیگر / بنم=نهادم / کودام=کدام / خواو=خواب / کافر دیله = کنایه از دل بی مروت)
    ۲-بدون فانوس به تراس رفتم
    رختخواب را آنجا نهادم درحالیکه عروسم(دلبرم) در کنارم نبود
    مدام رختخواب را از جایی به جای دیگر میگذاشتم
    آخر ای دلبر من کدام دل خدا نشناسی را بدون تو خواب به دیدگانش می آید
    …………………………………………………………………………………….
    ۳-تلار جور بوشم ته روشنایی
    ایته ماچه بدم ته آشنایی
    اگر ته مار بوگو ته لبه چیسه
    بوگو سفد انگور بوخوردم ،شفتال بگشته
    (ماچه=بوسه / شفتال بگشته=حشره ای نیش زده)
    با روشنایی دیدگانت به تراس آمدم
    برای آشنایی با تو ترا بوسیدم
    اگر مادرت پرسید لبانت را چه شده
    بگو انگور سفید خورده ام و حشرهای آن را نیش زده
    ………………………………………………………….
    ۴-گوله ریحان بکاشتم باغ نرگز
    بولن کوله سرا من تای نرگز
    تی شی یاره خوره ده نایه هرگز
    موسلمانان گوین تو دس بکش دس
    دهانم لال ببه ،دیل نایه هرگز
    (نرگز=نرگس / بولن کوله سره=بالای کوهپایه ای بلندی)
    گل ریحان را در باغ نرگس کاشتم (ریحانه عشقت را در باغ وجودم کاشتم)
    بالای کوهپایه بلند ریحانم با نرگس برابری میکرد(زیباییت با تمام ماهرویان برابری میکند)
    چنین یار ودلبری را هرگز به دست نخواهم آورد
    مسلمانان (همگان) میگویند از عشق تو دست بردارم
    دهانم لال شود اگر چنین حرفی را بر زبان برانم ،هرگز دلم اجازه چنین کاری را به من نمی دهد
    ………………………………………………………………………………………………………..
    با سپاس موسی زاد آبکناری

    1. خانم موسی زاد سلام،
      خیلی زیبا بودند ، لذت بردم.
      متأسفانه هنوز هیچ مانع و سدی که بتواند صد در صد از سرقت مطالب در فضای مجازی جلوگیری کند، ایجاد نشده است ، ولی امید ما به ذات و وجدان پاک استفاده کنندگان است و در نهاد هر بنی بشری ولو اندک وجود دارد که در صورت باز تکثیر از ذکر اسم نویسنده غافل نباشند.
      با سپاس

  2. با سلام
    چند نغمه آبکناری که راویان آن کربلایی خانم مونس تشکری و کربلایی آقای تیمور نظری هستند:
    ۱-عزیز جانا کی ته چتر بنایو؟
    ته هیزارتا داغا مه دیله بنایو
    هرکه ته بنایو اون رانمایی
    خودا اونه بنو عومر کوتایی
    (رانمایی=راهنمایی / خودا=خدا / عومر=عمر)
    ۱-ای دلبر جانانه ام چه کسی چتر جداییت را بر سرم گسترانید؟
    وهزاران درد و داغ جداییت را بر دلم نهاد
    هر کس که تو را به این راه رهنمود
    خداوند به او عمر کوتاه عطا کند
    …………………………………………..
    ۲-چراغ روشنایه کی بنا کی ؟
    مه یو ته آشنایه کی بنا کی؟
    هر که بنایو مه یو ته آشنایی
    عزیز الله بده اته عومر زیادی
    ۲-روشنایی چراغ عشق را چه کسی آفرید؟
    و چه کسی موجب آشنایی من و تو گردید؟
    هر کس که موجب این آشنایی شد
    خداوند به او عمر طولانی عطا کند
    …………………………………………….
    ۳-از اَن کوچه اَیه ای گله حوری
    همو چاتر سیا دیمان بولوری
    کوجیتا ما مانه پیلتا(pilta)سیتارو
    میانتا مه یارو الله بدارو
    ۳-ازاین کوچه دسته ای از دختران حوروش می آیند
    در حالیکه همه چادر سیاه بر سر نهاده اند و صورتهای بلوریشان میدرخشد
    کوچکترین آنها چون ماه و بزرگترینشان همچون ستاره ای میدرخشد
    و دختر وسطی دلبر من است و خداوند نگهدارش باشد
    …………………………………………………………….
    ۴ -عجب رسمه تو رسم آدمیزاد
    همی پرسی از این طاق ربابم
    نمی پرسی تو از حال خرابم
    نمودم با غریبان آشنایی
    غریبان عادت خوبی ندارند
    که اول مهر و دوم بی وفایی
    ۴-این رسم چه رسم عجیبی است که در میان آدمیان رایج است
    که تو از ظاهرم می پرسی
    واز این حال خراب و آشفته ام چیزی نمی پرسی
    با غریبه ای آشنا شدم (دل به او باختم)
    غریبه ها چه رسم بدی دارند
    که اول مهر می ورزند وبعد بی وفایی میکنند
    …………………………………………………………
    با کمال احترام موسی زاد آبکناری

  3. با سلام
    چند نغمه آبکناری به روایت حاجیه خانم خباز:
    ۱-نیگار خاانم سواره مادیانه
    سه منی کورّو داره بی نیشانه
    نیگار خانم نیشتابا کونجه تیلمبار
    دو دس سوزن دَره دستم کونه کار
    دو چشمش بر منه چی غم گوساره
    اَنه مستو چومانه اشک واره
    (نیشتابا=نشسته بود / دس= دست / سه منّی کورّو=گنایه از کره اسب چاق / تیلمبار=تلمبار،مکان نگهداری کرم ابریشم /غم گوساره=غمگسار،اندوهگین)
    ۱-نگار زیبای من سوار بر مادیانش میشود
    مادیانش کره اسب تنومندی دارد که لتگه اش در دنیا نیست
    نگار خانم در گوشه تلمبار نشسته بود
    در دستانش سوزن بود و مشغول کار کردن بود
    در حالیکه چشمانش غمگنانه به من مینگریست
    و از دیدگان مست و خمارآلودش باران اشک سرازیر بود
    ……………………………………………………………….
    ۲-موسلمانان گوین ته یار الواته
    به پیش من اَیه نقت و نباته
    ۲-مسلمانان(همه اطرافیانم)میگویند یار تو بی قید و بند است
    ولی در نزد من چون نقل و نبات شیرین و دلچسب است
    …………………………………………………………..
    ۳-به دور دیدم قبای سبز کاشی
    به دیل گویم الهی یار تو باشی
    ۳-از دور کسی رادیدم که کت سبز رنگ کاشانی پوشیده بود
    در دلم گفتم خدا کند که ای یارمن تو آن شخص باشی
    …………………………………………………………….
    ۴ – به قبرستان گذر کرذم کمایی
    بدیدم ناله و افغان و آیی
    درین دنیا نمی ارزد به کاهی
    (کمایی=کم وبیش / آیی=آهی )
    کمو بیش به قبرستان میروم
    همیشه در آنجا صدای گریه وناله و آه به گوشم می رسد
    و در می یابم که این دنیا به کاهی نمی ازرد
    ………………………………………………………..
    ۵-به قبرستان گذر کردم کمابیش
    بدیدم قبر دولت مانند دبریش
    که دبریش با یک کفند در خاک خفته
    وانکه دولت بی که با یک کفند در خاک خفته
    (دبریش=درویش ، کنایه از فرد بی چیز،فقیر و ندار/ کفند=کفن / دولت=کنایه از فرد غنی،دولتمرد ،دارا و ثروتمند)
    ۵-کم وبیش به قبرستان میروم
    و میبینم که قبر دارا و ندار(غنی و فقیر)هیچ فرقی با هم ندارند
    هم مرد درویش با یک کفن در خاک آرمیده
    وهم دولتمرد با یک کفن در خاک خفته
    (چه فقیر باشیم و چه غنی هیچ چیز جز یک کفن با خود به گور نمی بریم )
    ……………………………………………………………………………………
    ۶-پول صاحب زمان اون سکه رشت
    خبر بامو خو یار تهران کونه گشت
    بوشون یار بوگو کمتر بوکون گشت
    فلک یاری نوکود خو طالع برگشت
    ۶-برای این بیت معنی دقیقی نیافتم ولی راوی آن میگوید منظورش تنها ÷ول وسکه همان دوره است
    به من خبر رسید که یارم در تهران مشغول گردش و تفریح است(ویا به قول راوی یار به سربازی رفته و مشغول گشت زنی است)
    برو به یارم بگو کمتر به گردش برود
    که چرخ گردون با من یاری نکرد و بخت و اقبال از من روی گردان شد(فلک تو را از من جدا کرد)
    …………………………………………………………………………………………………………
    موسی زاد آبکناری

  4. ﺳﻠﻪ ﮐﻮﻟَﻪ ﺑﻮﺷﻮﻡ ﻣﯽ ﭘﺎ ﺟﻠﺴﮑﺴﺖ
    ﮐﻼﭺ ﻭ ﮐﺸﮑﺮﺕ ﺧﻨﺪﻩ ﺑﺘﺮﮐﺴﺖ
    ﮐﻼﭺ ﻭ ﮐﺸﮑﺮﺕ ﺧﻨﺪﻩ ﻧﻮﮐﻮﻧﯿﺪ
    ﻣﯽ ﯾﺎﺭﻩ ﺧﻮﻓﺘﻪ ﺑﻮ ﺟﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﺩﭘﺮﮐﺴﺖ
    ﺗﺮﺟﻤﻪ :
    ﺍﺯ ﺑﺎﻻﯼ ﺁﺑﮕﯿﺮ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﭘﺎﯾﻢ ﻟﻐﺰﯾﺪ
    ﮐﻼﻍ ﻭ ﺯﺍﻏﮏ ﺍﺯ ﺧﻨﺪﻩ ﺭﻭﺩﻩ ﺑﺮ ﺷﺪﻧﺪ
    ﮐﻼﻍ ﻭ ﺯﺍﻏﮏ ﺧﻨﺪﻩ ﻧﮑﻨﯿﺪ
    ﯾﺎﺭﻡ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻫﺮﺍﺳﺎﻥ ﭘﺮﯾﺪ

  5. ﺍَﻣﺎﻥ ﭼﻨﺘﺎ ﮐُﻮﺑﻮﺗﺮ ﺑﯿﻢ ﺍﯾﺨﺎﻧﻪ
    ﺩﺍﻧﺎ ﺍﯾﺠﺎ ﺧُﻮﺭﺩﯾﻢ ﺁﺑﺎ ﺭﻭﺧﺎﻧﻪ
    ﺍﯾﺘﺎ ﺑﺪﮔﻮ ﺩﮐﻔﺖ ﺍَﻣﯽ ﻣﯿﺒﺎﻧﻪ
    ﺍَﻣَﺮَ ﻫَﻤّﺎ ﭼﺎﮔﻮﺩ ﻫﻔﺘﺎﺩ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ
    ﺗﺮﺟﻤﻪ :
    ﻣﺎ ﭼﻨﺪ ﮐﺒﻮﺗﺮ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﻭ ﺩﺭ ﯾﮏ ﺁﺷﯿﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﺯﯾﺴﺘﯿﻢ
    ﺩﺍﻧﻪ ﻭ ﺁﺑﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﯾﮑﺠﺎ ﺩﺭﯾﮏﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩﯾﻢ ﻣﯽ ﻧﻮﺷﯿﺪﯾﻢ
    ﺑﺪﮔﻮﯾﯽ ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﻣﺎ ﺭﺍﻩ ﯾﺎﻓﺖ ﻭ ﻣﺎ ﺭﺍ
    ﭼﻮﻥ ﻫﻔﺘﺎﺩ ﭘﺸﺖ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺳﺎﺧﺖ

     

  6. ﺷﺐ ﺷﻨﺒﻪ ﺑﻮﺷﺎﻡ ﺑﺮ ﺑﺎﻡ ﺗﺎﻟﺶ
    ﺳﯿﺎ ﺯﻟﻔﺎ ﺑﯿﺪﻡ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺑﺎﻟﺶ
    ﺩﺱ ﺑﺒﺮﺩﻡ ﺳﯿﺎ ﺯﻟﻔﺎ ﺑﯿﮕﯿﺮﻡ
    ﺯﻣﯿﻦ ﻭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺑﺎﻣﻮ ﺑﻪ ﻧﺎﻟﺶ
    ﺗﺮﺟﻤﻪ :
    ﺷﺐ ﺷﻨﺒﻪ ﺭﻓﺘﻢ ﺑﺮ ﺑﺎﻡ ﺗﺎﻟﺶ
    ﺯﻟﻒ ﺳﯿﺎﻩ ﺭﺍ ﺩﯾﺪﻡ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺑﺎﻟﺶ
    ﺩﺳﺖ ﺑﺮﺩﻡ ﺯﻟﻒ ﺳﯿﺎﻩ ﺭﺍ ﺑﮕﯿﺮﻡ
    ﺯﻣﯿﻦ ﻭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺁﻣﺪ ﺑﻪ ﻧﺎﻟﺶ

     

  7. ﺑﻮﺷﻮ ﯾﺎﺭﺍ ﺑﻮﮔﻮ ﺭﺍﻫﺎﻧﺎ ﺑﯿﯿﺎ
    ﺍﮔﺮ ﺭﺍﻫﺎﻥ ﻧﻮﺑُﻮ ﺑﺎﻏﺎﻧﺎ ﺑﯿﯿﺎ
    ﺍﮔﺮ ﺩﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﻭﺷﻤﻦ ﺩﺭ ﮐﻤﯿﻨﺎ
    ﺳﯿﻔﯿﺪ ﻣﺎﯾﯽ ﺑﻮﺑﻮ ﺭﻭﺧﺎﻧﺎ ﺑﯿﯿﺎ
    ﺗﺮﺟﻤﻪ :
    ﺑﺮﻭ ﺑﻪ ﯾﺎﺭ ﺑﮕﻮ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﻫﺎ ﺑﯿﺎ
    ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﻫﺎ ﻣﻤﮑﻦ ﻧﮕﺮﺩﯾﺪ ﺍﺯ ﺑﺎﻍ ﻫﺎ ﺑﯿﺎ
    ﺍﮔﺮ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ ﺩﺷﻤﻦ ﺩﺭ ﮐﻤﯿﻦ ﺍﺳﺖ
    ﻣﺎﻫﯽ ﺳﻔﯿﺪ ﺷﻮ ﺍﺯ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ ﺑﯿﺎ

     

  8. ﺍﻧﺎﺭﻩ ﮔﻮﻝ ، ﺍﻧﺎﺭﻩ ﮔﻮﻝ ، ﺍﻧﺎﺭﺍ
    ﺍﻧﺎﺭ ﺗﯽ ﺗﯽ ﺑﮑﻮﺩ ﮐﻮﻧﺞ ﻭ ﮐﻨﺎﺭﺍ
    ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺍﯾﯽ ﺑﯿﺪﯾﻨﯽ ﺭﻧﮕﻪ ﯾﺎﺭﺍ
    ﺻﻮﺑﻪ ﺳﺮ ﺯﻭﺩ ﺑﯿﯿﺎ ﺑﺠﺎﺭ ﮐﻨﺎﺭﺍ
    ﺗﺮﺟﻤﻪ :
    ﺍﯼ ﮔُﻞ ﺍﻧﺎﺭ، ﮔُﻞ ﺍﻧﺎﺭ، ﮔُﻞ ﺍﻧﺎﺭ
    ﮐﻪ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ ﻭ ﮐﻨﺎﺭ ﮔﻞ ﻭﺍﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼ
    ﺍﮔﺮ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﯾﺎﺭﺕ ﺭﺍ ﺑﺒﯿﻨﯽ
    ﺻﺒﺢ ﺧﯿﻠﯽ ﺯﻭﺩ ﺑﻪ ﮐﻨﺎﺭ ﺷﺎﻟﯿﺰﺍﺭ ﺑﯿﺎ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب فرهنگی خطه زیبای آبکنار

error: Content is protected !!