مهاجرت بلای جان روستاها

 

مهاجرت برای اشخاصی که از زادگاه و اقوام خود جدا می شوند ، همیشه توام با فشار روانی و آسیب های اجتماعی است اما قابل ترمیم است .
اکثریت کسانی که مهاجرت می کنند ، در ابتدا ممکن است دچار انواع آسیب های روانی و اجتماعی شوند اما خیلی زود با استفاده از فرصت های مهاجرت ، خود را ترمیم کرده و موفقیت های علمی و اقتصادی و مدیریتی کسب می کنند.

شهرهایی که مقصد مهاجرین هستند نیز به نوعی دچار آسیب و دردسر می شوند ولی مدیریت شهرهای مهاجر پذیر بتدریج بر مشکلات غلبه کرده و مهاجرین را از جنبه ها گوناگون در خود هضم می کنند.

 

اما بیشترین آسیب و خسارت نصیب روستاهای مبدأ مهاجرت می شود که مردمانش برای آینده بهتر و آینده فرزندان خود راهی شهرهای دیگر می شوند و با بغض و اشک ، تمام دلبستگی هایشان را ترک می کنند.
 چنین روستاهایی در واقع ارزشمندترین سرمایه خود را از دست می دهند و در شرایط قحط الرجال ، ثروت های طبیعی نیز راکد و بلااستفاده خواهند شد.

 

 

Print this pageEmail this to someoneTweet about this on TwitterShare on Facebook

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *