آبکناری گبان

آبکناری گبان
Picture

متعاقب گفتگوی شیرین آبکناری در گروه وایبری ، از دوستان خواهش کردیم برای ماندگاری و گسترش محاورۀ عامیانه ، ادامۀ گفتگو را در سایت آبکنار ما پیگیری کنند ، باشد که برای ایجاد همدلی و زنده کردن خاطرات نیز ، مؤثر باشد.

Print this pageEmail this to someoneTweet about this on TwitterShare on Facebook

117 دیدگاه در “آبکناری گبان”

  1. سلام آقا فریدون ، تی رخاب م بامو ، جعقر آقای گویمو ، اسا تو با کوروشا باوری
    آبکنار ایتا قاسم داریمو مگر؟ ان ایتا ضرب المثلو
    ایتا روز هن سایته دورین بینویشه بم( …. تقی ئی من بج داره ) بیدام از آبکنار مه رن زنگ بیزن …آقا اونا پاکا کون ، تقی زاکان ترا کوشونو
    مویم فوری اونا عوضا کودام بینویشتام (آتقی ئی من بج داره)

  2. رضا جان قربان شکل ماهات- اگر پسه جا یه باز باییم نقطه چین بنیم ده امه کاران زارو . من گویم : پسه تقی ایی من بج داره با آتقی یی من بج از نظر معنا فرقی نو کنو ولی از نظر لفظ بهتره که به جای آتقی بو گوییم پسه تقی یی من بج داره . مثلا چی برار کاس چه کاس برار که در عرف”کاس برار” بیشتر شناسنو. به هرحال مه تکلیف چی با ببو که نتانم وارد ضرب المثل های خصوصی ببم -حروف اولم بزرگ بینویشتام باز نباست . حالا ایتا برگ عبور دیگر فادن تا بدانم اویا چی خبره یا دوسه تا ضرب المثل خصوصی مایل به عمومی هه سایت میان بدون سه تا نقطه بنویس تا از کنجکاوی بیرون بایم اصلن آبکناری مثل خیلی یان ذاتا خواین همه چیزه بدانن- اگر حیدره بوگویی فعلن ایمروزبعد الظهر” میر ماله “نوا شوئن حتما شه یا مشته مریمه بوگویی شریعتی کیتابانه نوا خوادان حتما اونه خوانه و.. امااگر ایی نفر بو گویو: اوستا مه مرس تیانه چن فاگیری ….. ؟ ایا اگردر سایت نقطه چین بنیم هیچ ایرادی نیو !هر چند فرهنگ معین نقطه چین ننه! رویهمرفته ته حرفانه مره بینویس- خودا تره امره بدارو. مه فریدون جانه لوریه که خون آبکنار مثل خیلی یان اونه رگ و جانه میان درو خیلی خیلی سلام برسان . ته دوستدار – فرامرزشکوری ۲۱فروردین۹۴

  3. فرامرز جان ، سلام
    شوما بزرگتری ، تانی آتقی دوخانی …. تقی ولی اونه زاکو زوکان ناراحتا بَهَنو
    ایتا یا علی بوگو ، بوشو صفحه خصوصی دورین ،هر چی ترکمو گبانا ، تانی اویا بیدینی !

    آقا اون موقو کوجی زاکان ، کسانه مرا شوخو کونی گفتنه ” اِه زینا زادو” و گاهی وقتان پئر خو پسر خواسه دوخانو گفته ” زینا زادو”
    در صورتیکه لفظ بدی بو یا دعوا دورین گفتنه “واریوخ سگ” ولی گومانم الآن ده کسی اونجی گب نزنه ، مو خبر نارما ، هتو مه رن گویه مو ، شومایم کی خیله وختو جه آبکنار بیشینو
    ته کوچکم

  4. ناخبره توندو باران وارسه ، گلف گلفه وارسه ، مه ننه گوفته : تونگلو دیارو زنه
    اگه توند و خسته بوارسه به ، گوفته : کا زنجیر زنو
    ریزو بارانا گوفته : فیدی فیدی واره
    هوایا فاندرسه ، هتو ابرا بیده به ، گوفته : کا باران تاوادو
    ساسنی هوا اونا غما گیفته ، گوفته : آدمه دیل گیره
    هوا کی سردا باسه ، گوفته : اما واچاسیم
    بارانه دورین تک و توک ورف م آمایه ، گوفته : ورف تیری واره

  5. هوا که گرم باسه مه مار گفته ته مچو واش واش کونه برار بوشو کوجه زرو ماندی شنا کا بوکون من که مه مارا دوس داشتمه و دایمه کرا دس بیلوک زنو مه جکر خون کوده اخه مه مار بنده خدا سالها مریض بو .الان ارسو مرا راه ندهکه انا نویسم.شبانا تا صبح بیدار بو و زنگلش کوده(ناله).اقا رضا همه ماران خلقتی بن که مثلشان دیگر نخایم دایان.خدا رحمت بوکونو.همه مادران رفته و حفظ و مستدام ماران که سایه شان بسر امانو

  6. رضا جان سلام ! خولاصو بتانستم وارد اون ضرب المثلان ببم – انجو گبانه حتی بزرگانی مثل صادق چوبک و غلامحسین ساعدی در آثارشان مخصوصا صادق هدایت استفاده کودنه . متاسفانه ایه نتانم نویشتن. همیشه هدایت اون لاله زار کافانه میان ( رز نوار و فردوسی ) بعداز بحث های ادبی بعضین همدیگرا امرا شوخی کودنه مثلن احسان طبری و انور خامه ای ده از شوخی های هدایت بتنگ بامابن. مسعود فرزاد ، مجتبی مینوی و بزرگ علوی هم د ست کمی از صادق خان ناشتنه به هر حال بعضی ضرب المثلان سایت از خصوصی تانن بیرون باین عمومی ببن . مثل کونخالو بسر کودن یا جه کین جوشتانه مانه و یا تومان بکنده آدمه مانه هطو …ته کولمان ( کون و مانا= خشتک ) سوبول دکفته و… اما خودا ته نه نه مرحومه بیامرز و که خوکلام میان اصیل ترین کلمات گیلکیا به کار برده مثلن : تونگلو دیاره زنه یا ورف تیری واره خصوصا اون جمله وختی آدم دیل گیره . ته مخلص فرامرز شکوری۲۱فروردین۹۴

  7. اقا رضا حالا خبه امروز روز زن و روز اجی .اگه روز ابا ببسابه چی با بوکودابمه!!!!
    قابل توجه امه زاکان.جعفر موسا علی سیاوش کوروش که همش بازار گرده.موسی خان خاتمی حمزه فرهاد نوری مسعود ووووووو .
    اقا مجبوریم اقای حسین بخشنده باوریم.
    امه دیل کب درو کرا ترکو اسان کا قاچ دان؟

  8. اقا رضا ایتا جدول با لهجه خودمان طراحی بوکودامو با اصطلاحات خیلی خاص البته سایت اقا مهرداد بنابم چون خیلی بازدید کننده داشته و بسیار مورد پذیرش بباسابو خاسمه اگه قبول داری دوباره طراحی بوکونم و ایا تقدیم بوکونم

  9. مرا ببخشید ، بخانه نی سابم
    آقای لوری ، سلام
    امروز روز مادره ، خدا همه ی مارانا حفظ بوکونه و شیمه مارا سلامتی بده ، گومان کونم ته مار ترا بوگوفته ته دیم واش واش کونه نه ته مچو
    اگه بتانی ته مارا بیشتر سر بزنی ، ثواب داره ، خودا حفظش بوکونه در واقع با بوگویم خودا ته پئر و ته مارا بدارو ، اشانا عومر با عزت بدو.

    جدول جدید ببو ، عالیو

    در ضمن رخشن : مسخره
    توشکو : گره
    مشرفو: تنگ یا پارچ
    ویرینگ : پرنده دریایی کوچک که زیر آبی شویه
    ایوراق : آفتابه
    خرشو : دسر ساخته شده از شیر گاوی که تازه زایمان کرده
    داقالی : جر زنی
    ورفانو : پرنده زمستانی که در واقع برف بانو معنی می دهد
    وازو لونتیس : جست و خیز

    فرامرز جان ، سلام
    بالاخره شیمه سعی و تلاش نتیجه بدا ، مرا فانده ، چقد خنده بوکودین؟ بعضی از اون ضرب المثلان واقعن شیرین و جذابن ، بعضی از اوشان به اندازه دو صفحه معنی داره.

    آقا فریدون ، من چن واره بیدامو آقای حوسن بخشندو به زبان گیلکی علاقه نیشان دهه ، حتما” از طرف ان جمع اونا دعوت بوکون

  10. مه پیلی برار ، فرامرز جان
    مه ننه مرحوم خیلی حرف زن بو ، ایتا روز پای منبر نیشته بو ، آخونده آخر سخنرانی خواسه مردوما به گریه باورو ، شروع کونه مصیبت خوادن ، تا گویه “بیچاره زینب ” مه ننه از خو جا سر وه ره زه و رو کونه به آخونده ، با صدای بلند و عصبانیت تمام اونا گویه “توخجالت نمی کشی ؟ چرا به زینب می گویی بیچاره ؟ بیچاره خودتی ، زینب بیچاره نبود ” و از مسجد ایا بیرین ، مردانه طرف همو گویونو ” ان لیلی آبجی صدایا”

  11. از نظر حوسن چشم قول دهم.
    از بابت مهمانی هم مرا ببخش.
    اما ته خدمت عرض بوکونم که متاسفانه از نعمت پدر مادر بی نصیبم در واقع یتیمم.
    مه مار نامه نام زیبای سید فاطمه و مه پر هم علی. باور بوکون هر روزه نماز صبح برای روحشاد صلوات دهم.وبی برو برگرد در تمام لحظات زندیگی مرا یادو.
    دیروز ایتا خبر خوب بشداواسم وایتا حرف زیبا
    خبر اینکه مه زن مار کرا ایو بندر
    حرف خوب اینکه وقتی تلفنی مه خانم مرا که صحبت کوده عین عبارتش اینو :
    مه دیل فریدون ره سوزه نه پر داره نه مار هن واسین ایم که فریدون بیدینم.
    وقتی ا حرفا بشداوسام خدا را شکر بوکودم که هیچ وقت مرا بی نصیب از مادر نوکود.خدا همه ماران حفظ بوکونو

    1. مرا ببخش کی فکر کودمه ته پئرو و مار در قید حیاتن ، خودا روحشانا شاد بوکونه ، خودا ته زن مارا حفظ بوکونه کی بجای ته مارو

      در مورد یتیمی ناراحت نباش ، اما همو ده الان بی پدر مادر بباسیمو !!!!!!!!!!!!! یعنی امه پئر و مار بوشونو گیله گوسپند باوَرَن ، مه مار ۴۲ سال پیش و مه پئر ۲۲ سال پیش فوت بوکودانو
      خودا رفتگان همه ی اَن جمعا ببخشو و بیامرزو ، اون بندگان خودا در دنیا هیچه نیدان
      باز هم به مناسبت روز مادر یادی بوکونم از خودم مار کی تا آخر عومر ناجه دیدار امام رضا (ع) داشته ، یه وقتی پول فراهم بباس ولی قوبیل نوکود ، بوگوفت : مه زاکان همو نیمه رایَن ،همو محصلن ، مه زاکانا به انجام برسانم ، خیال کونی بوشاما پابوس امام رضا(ع) !!!!!!

  12. آقا رضا و آقا فرید ون سلام ! اولن خودا شمه پئر و مارانه بیامرزو خودا مه پئر با مه دده جانه رحمت بوکنو و فریدون زن مارم اونه ره بدارو . اما رضا حان ! دوتا مطلب خوبی یاد آوری بوکود ی که مرن خیلی جالب بن ، ایتا از شجاعت و شهامت نه نه ،لیلی آبجی مرحوم ،بوگفتی که اون ملایه انتقاد بوکود که چرا بوگفتی ” بیچاره زینب ” زینب که بیچاره نبو- زینب سخنران بو شجاع بو! بیچاره تویی ، تو خجالت نکشی و بعد مسجد ترک کنه. مطلب دوم از ته مارجان حرفی بیزی که اصلن دستور قرآنی بو که اول باید بفکر مه زاکان ببم باهیزار تا گرفتاری که دارمو – بعدن زیارت مشهد و کربلا و مکه من فقط خوایم ایتا مثال بزنم از قرآن که قرآن گویه هر وقت استطاعت مالی بداشتی ! نه اینکه فورن بایی مکه ! اول آن پولا ن،ته زاکانه خرج بو کنی ! دختر داری مرده بدی پسر داری زن بدی و دوم اگر پول داری که البته ان سیاه سخته روزیگار میان معلومه که ناری ،اما حلا فرض کنیم که استطاعت بداشتی ! باز نه اینکه زن و مرد راه دکفین بایین مکه زیارت بو کنین تو ببی حاج آقا اون ببوحاجیه خانم ، نه ، اگر ایمان واقعی داری ( مسلمانی نه !ایمانه گویم) باز حق ناری بایی مکه ! چرن ؟ برای اینکه باید به ته همسادان برسی ، فقیران و تهیدستانی که شناسیو ، ته پولا نه اگر که داریو اوشانه خرج بو کنی – پس معلومو که ده لازم نیو بایی مکه به قول مولانا : ای قوم به حج رفته کجایید کجا یید / معشوق همین جاست بیایید بیایید / معشوق تو همسایه ی دیوار به دیوار / در بادیه سر گشته شوما در چه هوایید … اما داستان لیلی ابجی با ” بیچاره زینب ” مره به یاد اعتراض مشته شعر تاوده – مشته شعر خودا بیامرز ( امه منوچهر شیر پوره بابا بو )- مشته شعر مسجد نیشته بو – آخوند ایه شه بالای منبر وخت گریز به کربلا موقو یه گریه گویه : دوشمن
    هطو فارسی ایمام حوسن بوکشت !!! مشته شعر ویریزه گویه : بیا بیجر ! بیا بجر ! ایما حوسن کولش بو مگر !! مشته شعرم لیلی ابجی مانستن مسجدا ترکه کنه و ایتایم بوگویم ختم کلام بوکنم . بعد از انقلاب داخل مسجد جامع ( ان مسجد در مچد ماله نزدیک خانه پدری آقا فریدون واقع بباسته ) من
    آیات قرآنه با عکس قدس مدت ۸ روز روی دیوار نقاشی بکشم . مه مار جان به عشق آیات قر آن و نقاشی ی خو پسر گاهی امیه مسجد نماز جماعت خواده – بعدها ایتا ملا بامو ،متولی مسجد بوگفت : ان دیوار رنگ بزنین شمه نماز باطله کنه! مه مار جان اشتاوه ! ملا یه گویه : حاج آقا عکس آدم که نیو روبرو بمانو تا نماز باطل ببو ! آیاته قرآن و عکس مسجد قدس که نماز باطل نو کونه ! مولا بوگفت : به شوما مربوط نیو خانم ! مه مار جانم خیلی شوخ بو با ایتا ترکمو گب ،بوگفت : من از این به بعد ده تی شی …. روضه خوانه پوشت نماز نخوانم . خولاصو مه مارجان مشته زلیخا برای همیشو مسجد ترکه کود . روحش شاد . ۲۲ فروردین

  13. سلام اوسا فرامرخان عزیز بوخودا ته گبان جگر ادم شنا جلا دهه فقط ی سات خندو بوکودامو مش شعر گبه واسنی ایمام حوسن(ع)نه کولوش بو نه خیار سر درار،زینب*(ص)هم شیر زنی بوکه همیشه واسه انکه دشمن شاد نبو اسرایا روحیه دایه و یزیدا با سخنانش به صلابه فاکشه.

    خودا شمه دده جان و پئر وهمگی شنا رحمت بوکونو.امه رن د چی بمانسته؟پئر و مار ؟اساس وشالوده خانوادو؟چی؟چی بنان امه ره؟بمانسه کلو گب و حسرت گوذشته ،دیل خوشیم و راضی به همین

  14. آقا ایتا بی تربیتی گب مرا بخاطر بامه ، اول نخواسمه بینویسم ولی بالاخره همه ی گبانا کی نشایه جیگیفتان ! ولی مه رو به دیوار
    نانم اون آبکناری کی بو کی بوگوفته بو : اگه خانه بسازم ، موسترای بوخوردامو

  15. مه پئر همیشه گوفته اما آبکنارین ایتا بدی داریم .
    پسر تا خوایه حرف بزنو فوری اونه دماغا سوجاننو :
    – تا ته پئر ایا اسایو ، اَن غلط کاری (گ ..ه خوری) به تو نامه !
    یعنی اَن غلط کاری (گ ..ه خوری) با ته پئر بوکونو

  16. تعداد کامنت ها زیاد شده و رسیدن به انتها کمی طول می کشه ، بایستی جوری تنظیم کنم که کامنت های جدید اول باشند و کامنت های قدیمی تر در انتها

  17. رضا جان سلام ! داستان ، شعر و ضرب المثلهای گیلکی که البته با ترجمه خوب تانه به رشد زبان گیلکی کمک بو کنو . سایت هم تانه مثل ایتا نشریه ی ماهنامه مانستن یا به صورت فصل نامه درست ایتا نشریه ی گیله وا مانستن تا خو زبان محلیه حفظ بو کنوبعد ها هم تانیم نوشتاری و املایی و درست نویسی کار بو کونیم . زبان گیلکیه مثل شعر نشا تعریف کودن هرکس خودش با اونه درک بو کنو و لذت بو بورو . معلم نتانه سورخو گوله زاکانه ره در کلاس تشریح بو کنو – تا فردا از گول گب بزنو هیکس نفهمه – مگر زاکان خودشان سورخو گولا بدس بیگیرن بو بو کنن یا عطر بدن! یا تا فردا بو گو لیمو شیرین هی لیموشیرین یا اصلن کوچی زاک به قول بوعلی سینا چی فهمه زندگی زناشویی زن و مرد ا. زبان گیلکی مثل موسیقی مانه که هر کس خودش با بشتاو لذت بوبورو و الان خیلی نیاز داره به گفت و گو و محاوره با فارسی و فارسی اونه خیلی اکمک کنه تا نیمرو آخر زبان هم مرگ و میر داره – مثلن مچه واش واش زنه خیلی زماته بمرده یا چو چراغ یا دچم و یا زنگلش و… ارسو یا اشک چون مردمانه خیلی بگریه باور دانو هنوز نمرده خیلی لغاتان هنوز زنده یین مثلن الاو یا الاف ( بخار ) الله تی تی ( ماه تابان یا الله به معنی خداوند و تی تی به معنی ستاره) انا پالی ( پس از این ) مورده لاوین ( مرده لعنتی ) لار تورب ( ترب پوک ) لکنده ( نا خوش ) مشته میدی لکنده احوالو ( مشهدی مهدی ناخوش احوال است ) لکنده گیری ( پرنده تیر خورده یا مجروح که بر اثر اصابت ساچمه قادر به پرواز نباشد و دو نفر قایقران تیر بو خورده چنگر دونباله شونه تا اونه بیگیرن اون قایقرانان ایتا من بم )۲۲فروردین ۹۴ فرامرز شکوری

  18. استاد شکوری عزیز
    سپاسگزاریم از توضیحات گرانبهای شما .
    من خودم سعی می کنم گیلکی را با ترجمه آن بنویسم و امیدوارم برای علاقمندان به زبان گیلکی مفید باشد.
    از میان واژه هایی که مرقوم فرموده اید ، مورده لاوین را به یک معنی دیگر هم شنیده بودم ، در واقع اشیاء ، بخصوص البسه صاحب مرده را مودره لاوین می گویند.

  19. تا هاسا هر کی نخاده ، الان بوشو بخانو
    ( ترجمه: هر کس تا حالا نخوانده ، الآن برود بخواند )
    داستان “یا تو بکف بمیر یا من ( یا تو بیفت بمیر یا من )” برشی از زندگی مرحوم کامران است که با شغل استثنایی خود امرار معاش می کرد ، این داستان لطیف با قلم استاد شکوری و به زبان گیلکی و لهجۀ آبکناری نگاشته شده است و در اینجا در دسترس است.
    مرحوم کامران در دوره ای به شغل فروش پوست گاو مشغول بود که زنده یاد حجت خاکرو با شغل قصابی رقیب اصلی وی محسوب می شد ، هر دو دارای تشابه سنی و از لحاظ دید چشم به شدت در مضیقه بودند و آقای خاکرو از عینک ضخیم تری استفاده می کرد.
    ابوی مرحوم شاهد مکالمۀ زیر بین آن دو بزرگوار بوده است:
    – کامران خطاب به آقای خاکرو با لهجۀ مخصوص : حجت ، کرا از ماروزو آمویی ، اون پوستا کدو گاوه ورجا مه چاقو نیده یی؟ ( حجت ، داشتی از ماروزه می آمدی ، چاقوی من را نزدیک لاشه اون گاو پوست کنده ندیدی؟ )
    – مرحوم خاکرو بدون اینکه مستقیم پاسخ دهد ، زیر لب با غرولند می گوید: پدر سگ، مو گاوا نیدامو مرا گویه چاقو نیدایی؟ ( پدر سگ ، من لاشۀ گاو را ندیدم به من می گوید چاقو را ندیدی؟ )

    یادم هست که مرحوم کامران و همسر مرحومه اش به فاصلۀ تقریبا” یک ماه از دنیا رفتند و پدرم در آن زمان گفت : چه خوشبخت بودند که همزمان رفتند !

    خدا رحمت کند تمام رفتگانی را که از آن ها یاد شد

  20. بهارِ گیند واش غونچو بوکوده / مِه یار مَرَ بیدِه مَچّو بوکوده
    آقا رضای عزیز ، سلام
    مو انتظار داشتمه که در آبکناری‌گبان « یاران آبکناری » نقش و حضور فعالی بداشتبه . ولی الان دینمو که همگی اسانو غیر از یاران . رضا جان ، بجای اَن که بوگویی درویش کایا اسایو ، واسی بوگوفتبی‌یه یاران آبکناری کایا اسایو . چون اونه که شعر گیلکی گویه . هم شوق اَن کاره داره ، هم ذوق اونه . شاید آبکناری نیویشتن اونه رَن راحت‌ترو ، تا مه‌رَن . آبکناری گب زَئَن خَیلِه راحتو ولی آبکناری نیویشتن خَیلِه سختو . مو ایزی مه‌رَن ترسمو .جاگردی ترسمَه ، دَسینگِه نوگویمو . خوایی باور بوکون ، خوایی باور کودا نما . دنی‌یو چَرَن ، چون اَما هسایی ایتا رسم‌الخط که همه اونه قبول بدارن و نیویشتنه موقو اوشانه رعایت بوکونن ، ناریمو . هَنِ وَسین هر کی ای‌جور نیویسه . مو اَنجی نیویسمو ، تو اونجی . گومان کونم فعلا نشایو به کسی ایراد گیفتن . اما خوبو که اَنه رَن فکری بوکونیم . مو خواسِمِه ایتا قصۀ آبکناری بینویسم ، الان دینمو که مه کار نیو . اوستا فرامرز خوب تانه نیویشتن ( پیله برارَ قربان ) . تلاش برای حفظ زبان مادری تلاش با ارزشی‌یو ، ولی وختی آبکنارِجَه مئارانِ نسل جدید خوشانه زَکانِه‌مَره فارسی گب زننو، شایو انتظار داشتن که اَمِه زبان مادری حفظ ببو ؟
    چون مو آبکناری نیویشتن خوب ننمو ، خوبو که هَن چَن خطَّه که احتمالا غلط غلوطم داره ، هنجی مه‌جا قوبول بکونین . هیا خوایَم یاران آبکناریِ عزیزِجَه خواهش بوکونم که اونم بایو وسط . امیدوارم که بحث قار و تار در میان نبو . شک کودانمایِن که در اَن میانو حضور یاران هزار مرتبه از حضور درویش موثرترو . نه‌نم که مه گب قوبیل داری‌یو یا نه ؟ شایدم اَنجی گبان شمه‌رَ خوش نایو . مونی اَن وسط بمانسامو سفیل و سرگردان ، که انجی گب بزنم خوبو یا اونجی ؟ بهترو که تو بوگویی مو کانجی گب بزنم . چی‌تانمو کودان که همیشو مه زبان مه دسِ‌جه درازترو .
    ته جانه قربان – درویش آبکناری

  21. درویش جان ، سلام
    “چی عجب یاد فقیران بوکودی”
    آقا واقعا” گول بوگفتی ، یاران آبکناری جا خالیه ، چی بوکونیم امرا دوس ناره ، نیوری ان سایت هونه شنو ، دعوت بوکودیم ولی اصرار نوکودیم ، هاسایی چوم براییم
    (آقا واقعا” گل گفتی ،جای یاران آبکناری خالیه ، چی کار کنیم که ما را دوست نداره ، وگرنه این سایت مال ایشان است ، دعوت کردیم ولی اصرار نکردیم ، هنوز هم چشم به راهیم)
    ته آبکناری نیویشتن ما مانه ، چه گویی یو “مه آبکناری نیوشتن خوب نیو” ؟ از مو کی صد چندان بهتر نیویسیو ، از تو خایش کونم امه مرا بِس ته داستانا بینویس ، وسواس نما داشتن ، بقول شوما چون رسم الخط آبکناری ناریمو ، پس هر جور بینویسیم هیچ ایرادی ناره فقط با بتانیم کس کس حالی بوکونیم
    (آبکناری نوشتن شما عالیه یا مثل ماهه ، برای چه می فرمایید “آبکناری نوشتن من خوب نیست؟” از من که صد برابر بهتر می نویسید ، از شما خواهش می کنم با ما باشید و داستان تان را بنویسید ، وسواس نداشته باشید ، بقول شما چون خط آبکناری نداریم ، بنابراین هر جور بنویسیم هیچ ایرادی نداره و فقط باید همیگر را متوجه کنیم)
    مه برار درویش جان،
    شوما امه اوستادی ، هر گول یه بویی داره ، وجود شوما و یاران آبکناری و هر کس کی وارید ان خانه بهه ، امه رن یه غنیمتی ایسو . ته کوچیکم
    (برادر من درویش جان
    شما استاد ما هستید ، هر گل یک بویی دارد ، وجود شما و یاران آبکناری و هر کس که وارد این خانه می شود ، برای ما یک غنیمتی هست . کوچک شما هستم)

  22. مورده لاوین چیست؟ مورده بلا زنده بلا کیست ؟
    توضیح کوتاهی پیرامون دو اصطلاح مورده لاوین و مرده بلا زنده بلا در زبان آبکناری . اول سلام عرض کنم خدمت تمام دوستان بخصوص جناب درویش نازنین و یاران آبکناری هم من فکر کنم یاران بیشه گول بیچینو ! هن ایمشب یا فردا شب پیدا به و امره حتمن از گول خبر اوره . من اونا خوب شناسمو اونه امره پیلا باستامو اون عادت ناره مثل بعضیان گول قار کن ببو و اون صد در صد خوایه امان …اما از مورده سک (= کلمه ی توهین که اموات کسی را سگ خطاب کنند ) و مرده شور ( غسال ) و مورده شور خانه (= پاکخانه/غسال خانه ) و مورده شور زناک ( زن غسال) اگر بوگذریم ، رسیم به اصطلاح مورده لوین .
    مرده لاوین چیست ؟محرف و تحریف شده ی مرده لعین است . لاوین یعنی لعین . مرده لعنتی یا مرده ملعون . دشنام است که این دشنام را به اشیا ( البسه … ) هم نسبت می دهند . مه برار جان رضا طاهری در شب قبل درست بفرما ست که مرده لاوین به اشیا و لباس هم نسبت داده به – حتی اعضای بدن انسان مثل دست مثل پا .مثلا شیی که مانع کار کسی باشد یا چیزی د ست و پاگیر شود می گویند ای مرده لاوین . فرض کنیم کلاهی اتاق وسط کفته خوره امه پایه . عصبانی بهیم گوییم آی مورده لاوین . من گویم: ان کلاه اتاق وسط چرن کفته ؟ ان صاحب ناره مگر! اون با خنده مره گویه : انه صاحاب تویی ده !!! خولاصو در زبان گیلکی اموات منسوب به هرکس را مرده ی او می گویند. مثل پدر . بنابر این هرکس که میره صاحب داره بو جزمورده لاوین که صاحاب ناره که البته صاحب مرده ، به صاحاب و بی صاحب هم گفته می شود . اصطلاح دوم :
    مرده بلا زنده بلا- یعنی کسی که زنده و مرده اش دردسر باشد . مثلن ایتا جنایتکار یا ایتا بی غیرت و یا که ایتا کراکی – هم انه زنده بودن باعث عذاب و درد سر مردومو و هم انه مردن . چرن موردن ؟ چون بیمیرو مردم ناچارن که انه تد فینه رن تلاش بو کنن ! خصوصن انه خانواده در عذابو . سوم و هفتم و چلم …. زنده بودنش م که معلومو – همش مصیبت و همش عذاب برای مردم – پس مرده بلا زنده بلا – کسی که مرگ و زندگی اش برای مردم یکسان باشد. با تشکر -شمه ارادتمند و مخلص فرامرز شکوری .۲۳ فروردین ۹۴

    1. استاد شکوری عزیز، سلام
      ممنون از توضیحات تخصصی شما ، مه یادداشتا در مورد کامران مرحوم بخوادین؟ البته در مورد برخورد مرحوم حجت و کامران قبلا” هم بینویشتبوم.

  23. زاکلاجن بوکودان تاجلی مرگ بوکودان پس کا ایسانو؟ایا جای داقالی نیو.
    نوکونو خوشان را ایواراکودانو.
    مثی نکه واسین کولوش باوری فرز بو کونیم بجای فوکول تاودیم اشان گردن.ا جعفر و چند از زاکانا گویوم.
    قبلا هزار قیویس زمینا هتو گفتیه لابوتکا و خالیک ودسو بیلوک مرا شخم زاینه.الان فاتاب نارنو .اقا جان امه دس پیل بوکون از بس بینیویشتیم.ماشالا نوخوردو، داکارا واکرا خورونو.الان هن زاکان مل دارنو رخو مرا مه گلو بیگیرن خفو بوکونن.خب بائین ده وازاره

  24. یادش بخیر زنده یاد عباس ساجدی هن بهداری تازو بامابو هایا مه برار گوفتنه روبرو مدرسه ایوقت بدیم عباس بوشو بهداری زاکان واورسیم چیو مریضی بو نه ایتا دوکتور تازه بامه هر کی شه انه ور همه اینو حب (قرص)فده بعد بوشو بلافاصو بیدام ایتا والس والس سورخ انه دهن داره خو چول جا ااطرف او طرف کونه بوگوفتی عباس چی بوباس پس عباس خودا بیامرز بوگو ا ناره مرا بو ته قند کمو مرا والس والس فدا بوگو بخور.

  25. آقا فریدون ، سلام
    هتو کی فاندرم ، شوما از بقیه اما آبکناری تر گب زنی ، امه گب زنی یک کم قاطی داره
    داستان خدا بیامرز عباس ساجدی جالب بو ، اگر ترجمه هم بوکونی ، طرفدار بیشتر پدا کونی
    فقط شوما بینویشتی “زاکلاجن ” اما گوییم زاتلاجن یا ذاتلاجن ، اَن اختلاف به همون دلیلی ایسو کی آقای درویش بفرماس ، اگر اما از اول رسم الخط بداشته بیم ، همه یکجور نیویشتیم و همه یکجور تلفظ کودیم.
    یاد آوری کونم که اون لغاتی کی خواسی واورسی ، از اساتید محترم واورس
    لطفا” در مورد “مرا جی خوش آیه بافلا دوو آش” یک کم توضیح بدین اولین بار ایشتاومو

  26. خدا همگی رفتگانه ببخشو بیامرزو ، مه مئار مرحوم هر وختا که مشکلات زندگی مثل فقر و نداری اَنه خیله فیشار اَورده ، مره گوفته :
    « بالا جان ، خدا اَن تقدیر بینویشته خانه خراب بوکونه ، اَخَه اَن چی تقدیری بو که اَمه رَن بینویشت ؟ »
    مو خنده مَرَه اونه گوفتمه : « دَدِه جان ، همگی تقدیرَ خدا بینویشته ، بازین تو گویی‌یو خدا اَن تقدیر بینویشته خانه خراب بوکونو ؟ بِهِه مگر خدا خو خانه ، خو دسِ مره خراب بوکونو ؟! »
    بعدا که فامَسِه که خو چی بوگوفتمه ، خنده کوده گوفته : « راس گویی‌یو پسرجان ، مورده‌شور مه عقل و فراست بوبورد، همگی تقدیر هون بینویشته ، ولی نانم چه‌رَن اَمِه شَنه ، اَنجی تیره و تار بینویشته . بیلاخرو ای روز یعنی روز قیامت مو هَنَه بَه خداجَه وَوَرسَم تا بیدینم چی جواب داره که مَره بَدو ؟ »
    مو بوگوفتم : « دَدِه جان ، قرار نی‌یو اَما اونه جه سوال وَوَرسیم ، فقط اونه که وورسه ، اَما خالی واسی جواب بدیم . »
    هَه ای وَرِه غِضِه مره واگردس مره بوگوفت : « نه پسر ، چی گویی‌یو تو ، اون با جواب بدو ، نَه مو . خَیلِه خوسو‌ بختی اَمره فادایو ، بازین خوایو اَمره سیم جیمی بوکونو ؟ مو خیله زماتو که به اَن فیکرم که خدا اون روز چی جوابی خوایو مره بَدو ؟! »
    مو اَن گبه که بِشتاوَسَم ، راستا بخوایی مونی به فیکر دَکَفتَم . هسایی اَنِه رَن جوابی پیدا نوکودامو . امّا هر وختا اَن ماجرایه بخاطر اَوَرَمو مه دیلِ دورین گویمو : خدا تره بیامرزو مه دَدِه‌گول ، یقین دارمو که خدا تِه ای نفرِ جَه سوال‌جواب نوکونه ، چون تو اونه سوالات پِشتر جواب بدایی .
    خدا تره بیامرزو مارجان . خدا تره رحمت بوکونو .
    درویش آبکناری

  27. درویش جان ، سلام
    یک ضرب المثل آبکناری در این مورد خیلی گویاست ، می گوید:
    خدا همه کس رن پئری بوکود ، امه رن ماره مردی م نوکود
    خداوند شبمه مارا بیامرزه ، روحش شاد

  28. آقا فریدون عزیز ، سلام ! منم تشکر کنم که یادی از زنده یاد عباس ساجدی بوکودی امید وارم از ان عزیزان گاهی یادی بو کنیم . و همچنین امیدوارم که هیچوخت هوس ” باقلا دبو آش ” نوکنی !! نکته سوم تو مه برار فریدون جان که ببی ، در رسم الخط گیلکی امان کلمه زاکلاجن ناریم . ولی ذاتلا جن یا ذاتلاجم ا شاید بتانیم بینویسیم ! اما مه برار گفتنی ان لغت در اصل ” ذات الجنب “عربی یو که وارد زبان گیلکی بباسته . ذات یعنی صاحب و جنب هم به معنی پهلو و کناره . ای جور بیماری اسو با نام سینه پهلو . مثلن خواستنه خوشانه زاکانه نفرین بو کنن گفتنه : هی (آی) تو ذاتلا جنب/جن/جم ( ذات الجنب ) بو کود . یا مثلن ذات الریه بازهمان ( ذاتلا رو ) ی گیلکیو ! ته جانا قربان فرامرز شکوری۲۴ فروردین ۹۴

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *