میانه دو تا چوم ابرویه زنه

سد کاظیم ، نیصفه قور آنه حفظ بو ، هر سی تا روزه گیفته ! نمازم انه شن ، ایتا روز ترک نباسته ! هه سی هف ساله ریش بنابو ، مکه بوشو ! کربلا بوشو ! روزه که گیفته ، ایی جوری آدمه حالی کوده ، یعنی من روزه یمه ! مشته عبدل ، همیشه سد رجبه گفته : سد کاظیم ، شطانه درس دهه ! بوزا مانه ! بوزا …. تو اونه نماز خوادنه گولا نما خوردن ! میانه دو تا چوم ابرویه زنه! میان خوسه که لحاف کرایه فاندو ! مه بساخته ایمام زاده مه گردنه بزنو ، اگر دوروغ بو گویم !
بعدا تره معلوم کنم ! تا ایتا سال ، سد کاظیم شهرداره ایتا شهر به ! گاهی به جای حاج آقا ! سد کاظیم ، ایداره پش نمازم باسته ! حدیث خواده ! از ایمام جافر صادق روایت کوده ! درس اخلاق دیه ! نماز خوانانه گفته : راست بو گویین ! هلماله دورغ نو گویین ! مردمه ماله نو خورین ! شمه ماله قایم بدارین ، شمه همساده دوزد نیگیرین ! شمه دوشمنانه بشناسین ! مرگ بر آمریکایه جه خاطرا ندین ! تا ایتا روز دولت اعلام کنه که دوازده هیزار ملیارد تومن هنی دوزدی بباست ! اتفاقا ، ایتا از ان دوزدان سد کاظیم بو !! مشته عبدل که اشتاوه ! سد رجبه ره زنگ زنه ! بیدایی ره ! هیزارتا لانتی وا خوردن تا اژدها باستان ! ترا نو گفتم ، سد کاظیم بوزا مانه ! تازه اونه فوق لیسانس م قولابی بو ! هسه تو باز بوگو ، نماز شب خوان به ! مه پئر خودا بیامرز گوفته : هیندوانه تا نشکافی انه شام آشکارا نبه ! هیزار سال ببه ! سنگر شاقاجی نبه ! باور بوکن ! هیزارسال م ببه دوزدو حاجی سد کاظیم آدم نبه !
۲۱آذر ۹۳ فرامرز شکوری

Print this pageEmail this to someoneTweet about this on TwitterShare on Facebook

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *