کرا کهنو خولا باقلا دو کونو!

مشته جانالی آبکنار میان زیندگی کوده! خیلی روشن کلو بو ! هر وخت که صحبت کوده
دال به دال ضرب المثل آورده : پیلی دریا بوشو خوشکی آوره (= پایش به دریا برسد دریا خشک می شود ) ، تورشو فترم به دار نمانه (= حتی از ازگیل ترش هم به درخت نمی ماند ) ، تومان بکنده آدمه مانه (= عینا شلوار کنده هاست ، از آن بی آبرو هاست ) ، حرفم که زنی انه ماده سر مانه (= وقتی هم که حر فی بزنی روی معده اش می ماند ، به او بر می خورد و فورا رو ترش می کند . گند دماغ است هر حرفی را به دل می گیرد ) خولاصو ایتا ضرب المثلم ، کهنو خولو بو… ایتا روز من و جانالی کرا گب زییم ! دو تا زناک بو لوک بدس خواستنه بو شون باغ ! جانالی مرا بوگفت : ره،فاندر ! کرا شون کهنو خولانه باقلا دو کونن !( دارند می روند توی سوراخ های قدیمی و کهنه باقلی می کارند) اون دو تا زناک ایتا مه مار جان مشته زلخو بو ! بحث شوروع بباست ! واپرسام ! جانالی کهنو خو لو یعنی چی ؟! بو گفت : هیزارتا معنی داره ! بو گفتام : تو دو سه تا بو گو ! جانالی بوگفت : مثلا ان همو پیامبرانه میان ! تو بیشی ، جرجیسه دو نباله ! یا بیشی ، از پئس الیاس بخوایی که ته پئس سره معالجو بو کنو ! پئس اگر تانسته ، خو پئسه سره درمان کوده ! خولا صو ، آدم خر ببو ، گریفتار خر نبو ! بو گفتم : ان ضرب المثل ده چرن بو گفتی ؟! بو گفت : درد ایتا دو تا نیو! غوروب دم بو ! بیدام ! کاس ننه ، دست ایتا سبزه رخو درو ! بو گفتام : کاس ننه جان ! کایا کرا شی ؟! بو گفت : کرا شوم سبزه رخه ویگیرم ، آقا داره کمرا دودم ! بو گقتم : باز کرا شی ، کهنو خو لا با قلا دو کونی؟! بوگفت : خودا نو کنو ، کاس ننه بوشو کهنو خولا با قلا دو کونو ! کاس ننه خوایه بو شو ، آقا جانه بیدنو ، تا خو حاجاته فاگیرو !!!!
۱۹آذر ۹۳ فرامرز شکوری

Print this pageEmail this to someoneTweet about this on TwitterShare on Facebook

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *