مشته حسن گاب با میرزا قا گاب


آبکناری لهجه مره
غولام حوسن ساعدی ، نویسنده و نمایشنامه نویس ، داستانی داره بنام گاب ! بعد ها ایتا فیلم به ، داریوش مهر جویی اونه کار گردان بو ، عزت الله انتظامی ( مشته حسن ) گاب صاحب ! اما ایتا شب گاب جانه ، دالاغ یا گاب نا خوشی دکفه اونه کوشه . بازین مشته حسن خودش گاب به ! وانار کونه ، علف خوره ، فرنه کشه … آخر ، گاب اونه زیندگی بو ! اونه سرمایه بو ! البت جامعه شناسان گوینه که مشته حسن ” الینه ” به ! الینه یعنی- ایی نفر یا ایچی ، اونه جایه گیره ! مثلن مجنونه مانستن لیلا به ! یا چارلی چاپلین مانستن ، اچار یا ایتا پیچ به! خو لا صو مشته حسن م ایتا گاب به ! عین هه داستان آبکنارم اتفاق دکفه ! مشته میرزا آقایی بو که با لو لو بینی خو زاکانه سرا غم خورده! البت ایتا زاجی گاب م داشته ! اونه ، خیلی خیلی خوش داشته ! روزی چن واره اونه خوشا دیه ! هنم دالاغ ( سیاه زخم ) گیره کوشه ! راوی روایت کنه :” ایتا غوروب ، میر زاقا خانو وشمارشه صدا اما یه ! بو شام حیاط دورون ، بیدام ایتا سیا گاب کورسره پش کفته بمرده ! میرزاقا اونه سر بو فا اسایو گریه کونه ! خو گابه رن خوانه : ایلاهی میرزا قا تره بیمیرو ! ته سیا چومانه رن ! ته پیلی جوجی رن ! راوی ادامه دهه که میرزاقا بو گفتام : خودا ترا صبر بدو ! مضاقا ناره ! خودا ته زاکانه بدارو ! ایوارده میزا قا بوگفت : چی گویی معلم جان ! خودا ،نه مه زاکه رحم بوکود ، نه مه گابه ! آسمان بگردسو بگردس ، مه سر جور که فارسی فو گوردس ! الان ، چی با بو خورم ! چی خاکی با مه سر دو کونم ! بازین بوشو لابوتکا ویگیفت ! خواسته حیاط وسط خو گابه قبرا بکنو ! اونه بو گفتام : ایه چر ن کراقبر کنی ؟ بو گفت : نخوایم مه عزیز جانه ، کاشال بو خورو ! ” البت میرزا قه غورصو ایتا دو تا نبو ! کاس چومو زاک که انه شن میره !!! ششماه از خانه بیرون نایه ! تا ایتا غوروب شه بازار ! ولی خو کهنه کولایه بیجر آوره ، خو چومانه گیره ! فریدون که اونه امرا سلام و علیک داشته گویه : میرزا قا دایی ! چرن ته کولایه بیجر باوردایی ؟! دانم خوش ناری امرا فاندری ! میرزاقا بو گفت : شوما همه تا مسوولین ! ده نخوایم ! هیکسا فاندرم ! ان جوملو که ” شو ما همتا مسوولین ” ایتا وخت داستا یوسکی نویسنده روسی م ، هطو جومله ای بو گفته بو !
۱۱آذر ۹۳ فرامرز شکوری

Print this pageEmail this to someoneTweet about this on TwitterShare on Facebook

4 فکر می‌کنند “مشته حسن گاب با میرزا قا گاب”

  1. خوشکی

    بیدین سفرالی ! من نخوایم سیاسی گب بزنم ! نخوایم تره آب و گیل بیگیرم ! مگر مه سر درد کنه ! مگر سرد آهینه چکش شایه زئن !مه گردن ، از طناب دارم نازوک تره ! من خوایم واپرسم ! چرن امه آبکنارا نرسان ! چرن انه گیلانه میان تنها بنان ! نو کنو امان ، د و عا ، سوراغا ایوارا کودایی م!!
    نو کنو آبکناریان واقعا سیاسی ببن !
    آخر چرن همه کس ره حمام نمره دکفه ، امه ره واجبی ( تنویر ) خانه !
    توشک بو شو توشک بامو ! همه وله کودان بچسبسان گوسبند خایه ؟!
    باز کرا خنده کنی ؟ باز ته گاز کونه ، خندا شو ؟!
    من گویم : میلیارد میلیارد نفت پول چی بباست ؟
    نفت که امه سفره سر نامو هیچی ! امه سفره نان م بامان جیگفتن ! نان م گیرانا کودان !
    سفرالی ! بد زمانه ای بباسته !
    هیکس هیکسا رحم نو کنه ! هیچکس هچین آدم ره کار نو کونه! موش م – کله پیشا ، هچین … فانده ؟!
    همش بوگفتان : ان شاء الله ، ان شاء الله خوب به – هطو نمانه ! از دولتی بج سورو فم آب خوره !
    آبکناره جه دانشگاه وازه به ! آبکنار میان کار خانه وازه به ! بیکاری جی میان شه !
    آبکناره مورداب م خوره درسته به ! آبکنار ! آبکنار …
    سفرالی لال بباستی ؟ تو نم ایتا گب بزن ! گب ؟!
    چی بو گویم آخر ممتقی ! مه دورون مره خوره مه بیرون خلایقه ! روز به روز،ساعت به ساعت کرا گیرانی بو هو ! دو روز پش ،چار پانج دانو تورش فتر بو خوردام ! گولاب به ته رو مره خوشکی بیگیفت !
    زناک بو گوفت : بو شو انجیل بهین تره آب وو کونم ! ده هیزار تومن بو بوردام شقالی دو کان ، خوشکو انجیل فاگیرم ! بو گفت : انجیل خوب داریم ، ایی کیلو ! شصت هیزار تومن! مره دینی ! بو گفتام : سفرالی ! هسه هیزارسال تره خوشکی نیگیفته ! واگردسم ! فقط بو گفتام : خودا تر ه بیامورزو مامر ضا ، ته قدرا نداشتیم !
    ۱۲ آذر ۹۳ فرامرز شکوری

  2. به نام عیسی ، به شکم موسی
    قوربالی ، چرن ایتا آدم دوزد به ؟! خوب معلومو ! آدم گورسنه نه دین داره نه ایمان !
    خوب ان دوروست !
    اما اونی که ، بیست ملیون تو مون ماهانو حقوق داشته ، اون ده چرن دوزد بباست ؟
    خوب لابد کافر بو ! لابد لا مذهب بو! حتمن بی نو خون جوش بو کو دو بو !
    نه ! نه ! قوربالی ! نماز خواده ! ولا الضالینه دکش فاکش دیه ! چفیه به گردن داشته ! طالبانه ریشه داشته !
    ایوارده بشتاوستیم ، سه هیزار میلیارد تو مون دوزدی بو کود ! اهه ! خاویار ا گویی !
    خاویار نه ره کولتان ! خاوری! خوب ته منظور چیو مارمالی ؟ ایمروز همش دوزدی موزدی گبه زنی ! تورا نبی ، مه گردن تانودی ! مه دیلا خودا شناسه ! نه ! خودا نو کنو قوربالی ! خودا نو کونو تو دوزد ببی ! تو فقط ته کجه برس ! ولی من خوایم بو گویم ! دوزدی و داغالی بازی از زمان حضرت سولیمان ،داوود ه نبی پسر شروع بباست تا به الان ! البت ، ممر ضا زمان م دوزوی بو ! نه انقدر ! قوربالی ! خوایم بگویم : بود جو که ایه ! صد ملیون چو ماچه قسمت به ! هفتصد ملیون شفت سام ! یک میلیاردو نیم رسه انزلیه ! دو میلیارد صو ما صرا ! الان خوایم بدانم ، آبکنار قسمت چقد به ؟! تو دانی قور بالی ؟ من چانم ! آخر کل و کاکول ؟ آخر کربلا و اغوز دار ؟ حسن کیاده و زیتون ؟ آبکنارو بودجو ؟
    نه ! نه ! قوربالی ! آبکنارم بودجو داره ! آبکنارم سام داره ! ولی به ته نمک قسم ! ان بودجو ، به نام عیسی ، به شکم موسی شه !
    ۱۴ آذر ۹۳ فرامرز شکوری

    1. پیلی برار ، آقا فرامرز
      دوزدی با دوزدی توفیری ناره ، چی داوود نبی پسر ببو چی خاوری ، چی کم ببو چی زیاد ، چی ممرضای گوربگور دوره ببو چی الان.
      آبکناره بودجو با ایتا کوجی دیهاته مرا فرق نوکونه ، هادرچی به قاطر چی چی کونه برار؟ کوه با دخراوو تا درو پورا بو !

  3. رضا جان سلام ! حق با شما یو و من فکر کنم که از زمان سولیمان که دوزدی شروع بباسته تا الان ادامه داره و تا قیام قیامت م ادامه خوایه داشتان . در تاریکی همه چیز سیا یو و همو ایی جورن ! شب سیا گاب سیا. سنگ به دریا چی کونه ! سنگ و سوقال او شانه سر ، کربلا خاک اشانه سر به قول فتولا رحمته خایی تخته سر !

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *