قهوه خانه کله گب

زنده یاد ابول ره
آبکناری لهجه مره

ایتا شب ابول شکاربان ، منداقا نیکو قهوه خانه میان گویه : با ایجازه خوایم ایتا داستان بو گویم . جافر میر ماله یی از خو جا ویریزه خواسته بوشو ، ابولا لوچان زنه ، ره سیاه ابول باز دروغ؟! ابول قسم خوره به حضرت عباس به ایمام رضا ،مه زلابدینه کفن دو کونم اگر دروغ بو گویم ! ساعت سه شب بو – مه تو فنگه ویگیفتام را(ه )دکفتام جنگل . قرار بو ارمانی ره خو (ک) بزنم . فارسام مشته عل ضغر باغ – گو مار ه دورون بیدام خو گورو کنه – خو بیزام ، ده مه خیال راحته باست . تو فنگه باز چار پاره امرا جا بیزام – بینیشتام کونده سر تا ا یتا پاو روز بکشم ، هطو کیبریته که بیزام – باز سرو صدا با مو مه گوش – ویریشتام ، گو شا کودام ! ای نفر مرا دو خاده : ابو ل ! ابولا ! نوا ترسان ! نوا ترسان ! منم ، مشته خابر ، ناظیم خاخور ، گول باجی دختر … آهای ابو لا !هویا بئس کرا ایم ته ورجا ! بو گفتام خودایا ، ان نیصفه شب ، جنگله میان ان زناک کیو ؟!
کیبریته روشن کودام بیدام ایتا زناک زنبیل بدوش کرا آیه . بامو بینیشت مه ورجا – مره ایتا آلو زناک مانسته ، جن و پری ، اوشانان ، بدر بوران. کوچی ذره که بینیشت مه پالی ، ایتا پاوروز انه فادام بکشی گولماده بازین بوگفت : ابول ! بو گفتام : چیو ! بو گفت ایتا پیغام دارم برسانی بابا لیا ، او نا بوگو ، مه قدرا نداشتی ! من تورینگ بم،ته خانه ورا گردسمه! تو بیشی کورو قوقو دونباله ، تره بیمیر ! تره آبه بن ! مرا پساگادی بیشی کبلا قوربالی بو بو خوسو دختر دو نباله – پاخت دماغ ، بادمان گوش ، گاچ پا . من چی کم داشتمه آخر ! دو پچه درازه مو داشتیم تا پا چوک . غومچه لب – سر خو جول – دو نو انار شاوار ! ده چی خواستی ، مه خاک به ته سر ، مه شوندو هف لاکو به ته سر … ابول ترا جه خاطرا نوشو مه پیغام اونا برسان ! الان ته سرا راسته گیر مرا فاندر ! تا مه سرا راسته گیفتام بیدام هیکس مه دور و ور نئسه- بترسام توفنگه ویگیفتام راه دکفتم – مشته ولی بزرگوار سونو باغه فانرسه – مشته بابا لی اذان بیزی !!!

۴آبان ۹۳ فرامرز شکوری

Print this pageEmail this to someoneTweet about this on TwitterShare on Facebook

یک دیدگاه در “قهوه خانه کله گب”

  1. حسن آقا از کایا دانسته؟!

    تازه کرا انقلاب باسته ، حسن آقا خوره هطو گب زیه : تا سک خراب نداره – کاشال کرکانه نیگیره ! شیر پلا مرا بوسو جانه ، ماسته پلایه فودخانم خورم .
    خیال کونه خرس م کئخودایه ! حسن آقا خوره هنجو گب زیه که ، ناخبر انه زن، سد صوغرا فارسه زهاره امرا گویه: را حسن ! بوشو رحیم دکان نان فاگیر ایمشب نان ناریم ! حسن آقا ، چهارتا دوختر داشته : دو نفر دیپلم بن، ایی نفر ترک تحصیل بو کودو بو – چهار می م کلاس ده بو . هسه الان انقلاب گبو – سال ۵۷ بو ! زاکان کرا اعلامیه پخشا کودنه ! تهران شلو غو ، شیراز ، اصفهان ، تبریز ، رشت ، صو ما سرا … ولی خودا به سر شاهد ه که آبکناریان از پالوی چیان وشتر مرگ بر شاه گفتنه ! اما ایی نفر ! با انقلاب مخالف بو – اون جغرز حسن آقا ، هیکس نبو . شبان نیشته قهوه خانان ، انقلابیانه
    متلک گفته هطو لغز هطو کنایه گفته : خودا سر گردان بو کوده ، خلق چاره ساز نبه – اگر خیر بداشتبه ، اونه نام باسته خیر الله…زنده باد مامد رضا شاه ! پاینده باد ایران !
    ره سد صالح ایتا چایی باور !!
    میر آقا اشتاوه گویه : ره حسن! ده کرا ، ته پالانه تاودی شوندو کلو ! ده کرا ، ته دس امرا ، ته قبرا کنی! حیا بو کون ! خجالت بکش! بازین ته …. گرمو مورغانه دو کوننه !
    ( حسن آقا کیتاب خوان بو – تاریخانه همه بخادبو : قاجار ، مشرو طه ، جنگل … خولاصو روشن کلو بو ) بو گفت : بو شو ره ! بو شو ترا جما کون ره ! تو حلا ته ماره شکمه میانی دبی ، من کرا تاریخ مشروطه ی کسرویه خوادمه ! من پش گو نیم ! من پغمبر نیم که ! هطو مره گب زنم ! هطو مره هپرا گویم ! من گویم : کرا خاکه ورشینین شمه سر دو کونین ! من گویم : روزی ببو که ، خر رن خاش فوکونن ! سک رن واش ! روزی ببو که ، اغوز قاتوق ایتا پامادار قاتوق ناجه بدارین ! هطو گیرانی ببو که ، اغوذ هفتاد هیزار تو من ! گو شت پنجا هیزار تومن ! مار مالی دریا بوشو ، خوشکی باورو ! قوربالی اتاق میان ویشتایی بیمیرو ! غضنفر پالوی شنبه بازاره بگردو ، انه جیوانا لابدان واتینو ! بوشو ! بو شو تو زاکی ره !
    ایوارده میر آقا اوقات تلخه باست ! ویریشت ! قندانه فداشت ! ولی نوخورد ! باز بوگفت : ره حسن ! آنقدر ترا زنم که ته … بو خوری ! مرا سر به سر نوا نهن – من تورمه ! ره تو کوری مگر ! مگر نیدینی انقلابه ! اوضاع کرا عوضه بو – همه چی ارزانه به ! فردا آزادی به ! قوربالی زمین دار به ! هطو نمانه ! تورشه فتر به دار نمانه ! ( ولی میر آقا کن کن ناشته که صادق بایو قهوه خانو ! آخر صادق از میر آقا تور تر بو !) هن گب بو که ناخبر صادق م آیه ! هطو که بامو وانپرسی ای من چند ! فوترکس حسن آقایه ! سد صالح ایتا زهار بو کود – همه تا از خو قهوه خانه بیرو نا کود – دو کانه دبست !………………. حسن آقا الان پیرا باسته – ولی باز هون حسن آقا یو – آب مانستن شه – سنگ ریزه مانستن خو جا سر ایسه ! سد صو غرا الان ده ساله که از ان دو نیا بیشه ! زاکان دو تا خارج اسانو ! ایتا رشت سا کنو ! کوچی دخترم پارسال تصادف بو کود بمرد !
    ۶آذر ۱۳۹۳ فرامرز شکوری

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *