قهوه خانه کله گب

زنده یاد ابول ره
آبکناری لهجه مره

ایتا شب ابول شکاربان ، منداقا نیکو قهوه خانه میان گویه : با ایجازه خوایم ایتا داستان بو گویم . جافر میر ماله یی از خو جا ویریزه خواسته بوشو ، ابولا لوچان زنه ، ره سیاه ابول باز دروغ؟! ابول قسم خوره به حضرت عباس به ایمام رضا ،مه زلابدینه کفن دو کونم اگر دروغ بو گویم ! ساعت سه شب بو – مه تو فنگه ویگیفتام را(ه )دکفتام جنگل . قرار بو ارمانی ره خو (ک) بزنم . فارسام مشته عل ضغر باغ – گو مار ه دورون بیدام خو گورو کنه – خو بیزام ، ده مه خیال راحته باست . تو فنگه باز چار پاره امرا جا بیزام – بینیشتام کونده سر تا ا یتا پاو روز بکشم ، هطو کیبریته که بیزام – باز سرو صدا با مو مه گوش – ویریشتام ، گو شا کودام ! ای نفر مرا دو خاده : ابو ل ! ابولا ! نوا ترسان ! نوا ترسان ! منم ، مشته خابر ، ناظیم خاخور ، گول باجی دختر … آهای ابو لا !هویا بئس کرا ایم ته ورجا ! بو گفتام خودایا ، ان نیصفه شب ، جنگله میان ان زناک کیو ؟!
کیبریته روشن کودام بیدام ایتا زناک زنبیل بدوش کرا آیه . بامو بینیشت مه ورجا – مره ایتا آلو زناک مانسته ، جن و پری ، اوشانان ، بدر بوران. کوچی ذره که بینیشت مه پالی ، ایتا پاوروز انه فادام بکشی گولماده بازین بوگفت : ابول ! بو گفتام : چیو ! بو گفت ایتا پیغام دارم برسانی بابا لیا ، او نا بوگو ، مه قدرا نداشتی ! من تورینگ بم،ته خانه ورا گردسمه! تو بیشی کورو قوقو دونباله ، تره بیمیر ! تره آبه بن ! مرا پساگادی بیشی کبلا قوربالی بو بو خوسو دختر دو نباله – پاخت دماغ ، بادمان گوش ، گاچ پا . من چی کم داشتمه آخر ! دو پچه درازه مو داشتیم تا پا چوک . غومچه لب – سر خو جول – دو نو انار شاوار ! ده چی خواستی ، مه خاک به ته سر ، مه شوندو هف لاکو به ته سر … ابول ترا جه خاطرا نوشو مه پیغام اونا برسان ! الان ته سرا راسته گیر مرا فاندر ! تا مه سرا راسته گیفتام بیدام هیکس مه دور و ور نئسه- بترسام توفنگه ویگیفتام راه دکفتم – مشته ولی بزرگوار سونو باغه فانرسه – مشته بابا لی اذان بیزی !!!

۴آبان ۹۳ فرامرز شکوری

Print this pageEmail this to someoneTweet about this on TwitterShare on Facebook

1 فکر می‌کنند “قهوه خانه کله گب”

  1. حسن آقا از کایا دانسته؟!

    تازه کرا انقلاب باسته ، حسن آقا خوره هطو گب زیه : تا سک خراب نداره – کاشال کرکانه نیگیره ! شیر پلا مرا بوسو جانه ، ماسته پلایه فودخانم خورم .
    خیال کونه خرس م کئخودایه ! حسن آقا خوره هنجو گب زیه که ، ناخبر انه زن، سد صوغرا فارسه زهاره امرا گویه: را حسن ! بوشو رحیم دکان نان فاگیر ایمشب نان ناریم ! حسن آقا ، چهارتا دوختر داشته : دو نفر دیپلم بن، ایی نفر ترک تحصیل بو کودو بو – چهار می م کلاس ده بو . هسه الان انقلاب گبو – سال ۵۷ بو ! زاکان کرا اعلامیه پخشا کودنه ! تهران شلو غو ، شیراز ، اصفهان ، تبریز ، رشت ، صو ما سرا … ولی خودا به سر شاهد ه که آبکناریان از پالوی چیان وشتر مرگ بر شاه گفتنه ! اما ایی نفر ! با انقلاب مخالف بو – اون جغرز حسن آقا ، هیکس نبو . شبان نیشته قهوه خانان ، انقلابیانه
    متلک گفته هطو لغز هطو کنایه گفته : خودا سر گردان بو کوده ، خلق چاره ساز نبه – اگر خیر بداشتبه ، اونه نام باسته خیر الله…زنده باد مامد رضا شاه ! پاینده باد ایران !
    ره سد صالح ایتا چایی باور !!
    میر آقا اشتاوه گویه : ره حسن! ده کرا ، ته پالانه تاودی شوندو کلو ! ده کرا ، ته دس امرا ، ته قبرا کنی! حیا بو کون ! خجالت بکش! بازین ته …. گرمو مورغانه دو کوننه !
    ( حسن آقا کیتاب خوان بو – تاریخانه همه بخادبو : قاجار ، مشرو طه ، جنگل … خولاصو روشن کلو بو ) بو گفت : بو شو ره ! بو شو ترا جما کون ره ! تو حلا ته ماره شکمه میانی دبی ، من کرا تاریخ مشروطه ی کسرویه خوادمه ! من پش گو نیم ! من پغمبر نیم که ! هطو مره گب زنم ! هطو مره هپرا گویم ! من گویم : کرا خاکه ورشینین شمه سر دو کونین ! من گویم : روزی ببو که ، خر رن خاش فوکونن ! سک رن واش ! روزی ببو که ، اغوز قاتوق ایتا پامادار قاتوق ناجه بدارین ! هطو گیرانی ببو که ، اغوذ هفتاد هیزار تو من ! گو شت پنجا هیزار تومن ! مار مالی دریا بوشو ، خوشکی باورو ! قوربالی اتاق میان ویشتایی بیمیرو ! غضنفر پالوی شنبه بازاره بگردو ، انه جیوانا لابدان واتینو ! بوشو ! بو شو تو زاکی ره !
    ایوارده میر آقا اوقات تلخه باست ! ویریشت ! قندانه فداشت ! ولی نوخورد ! باز بوگفت : ره حسن ! آنقدر ترا زنم که ته … بو خوری ! مرا سر به سر نوا نهن – من تورمه ! ره تو کوری مگر ! مگر نیدینی انقلابه ! اوضاع کرا عوضه بو – همه چی ارزانه به ! فردا آزادی به ! قوربالی زمین دار به ! هطو نمانه ! تورشه فتر به دار نمانه ! ( ولی میر آقا کن کن ناشته که صادق بایو قهوه خانو ! آخر صادق از میر آقا تور تر بو !) هن گب بو که ناخبر صادق م آیه ! هطو که بامو وانپرسی ای من چند ! فوترکس حسن آقایه ! سد صالح ایتا زهار بو کود – همه تا از خو قهوه خانه بیرو نا کود – دو کانه دبست !………………. حسن آقا الان پیرا باسته – ولی باز هون حسن آقا یو – آب مانستن شه – سنگ ریزه مانستن خو جا سر ایسه ! سد صو غرا الان ده ساله که از ان دو نیا بیشه ! زاکان دو تا خارج اسانو ! ایتا رشت سا کنو ! کوچی دخترم پارسال تصادف بو کود بمرد !
    ۶آذر ۱۳۹۳ فرامرز شکوری

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *