آلبوم یادگاری ۱

مرحمتی* آقای فریدون لوری آبکناری

New Picture1ازراست مرتضی کوچکی وسط زنده یاد فرزاد فلاحتکار
هتل آستارا از سری مسابقات  والیبال قهرمان کشوری آموزشگاهی
عضو منتخب تیم والیبال استان گیلان

New Picture2

دبیرستان خیام
ایستاده از راست محمود نورانی.شرف الدین شمسی.قاسم بخشی. اصغر شیرپور.

عباس خلیلی.مسعود کوثری.سید علوی.محمد هادی(معلم)سلام خدمت ایشان.
بیت الله جمیلی.بعدی؟.محمدعلی یاری.موسویان.بعدی.نعمت جلیلیان. حسین مختاری.فریدون لوری.محمد احمدنژاد.سمیعی.علی رحیمدوست.
نشسته از راست.علی منصف.علی پوریونس.شکراله باقری.صفری.رمضان مختاری.بابا سلیم پور.مسعود شمسی.حسام نورانی.حمید پرویزی.علی مهتابی.شهریلر کوثری.علی نجف پور.مسعود گلی.علی.باقری

New Picture 3
ایستاده از راست نفر پشتی ناصر لوری.برار کبیری
از راست آقای فدایی.مرحوم عباس ساجدی

New Picture 4
از راست.شهید بهزاد خوشدل.مهدی هدهدی.اکبر سرمد.فریدون لوری.کنار پل بتنی رودخانه قرابا

New Picture 5
ازسری مسابقات والیبال محلات.ایستاده از راست.برار کبیری.سمت چپ آقای رهروی.
نشسته از راست فریدمن لوری.هادی عاشوری.محسن رضایی.ادیب داوودی.عباس شمسی.مظاهرپورطالب.خسرو عریان.میهمان تیم رضوانشهر/

New Picture 6
از سری مسابقات والیبال محلات /تیم مسجد محله.تیم مهمان رضوانشهر../از راست زنده یاد مسلم سلطانی (مربی)زنده یاد جعفرپوررضا.هرمز یگانه..پورهادی.نشسته خسرو فردوسی.فریدون لوری.وحید اسدی.

New Picture 7
سالن شهید انصاری انزلی به همراه ساجدین پادنگی مهمان تیم والیبال کرکان.

New Picture 8
ایستاده مظاهر پورطالب.خسرو عریان.محسن صنوبری.حسن زمردی.
نشسته دوست بسیار عزیزم یار وغارما شهید بهزاد خوشدل.فریدون لوری.هادی عاشوری.باقری

New Picture 9
تلابار واچینی/./.
چپ.بهزاد سمیعی.کوثری تربه بر.ساکن پسر جانعلی ساکن.فریدون لوری.شیرپور برادر کوچک اصغر.اسدی داداش وحید.محسن صنوبری.روبرو تکیه به درخت زنده یاد مصطفی آزاد.ابی خط سفید پوشیده ضیایی.شمار چهر پوشیده ؟

New Picture 10
ازچپ.اکبر سرمد.احمدنصرتی.حمیدنصرتی.شهید بهزادخوشدل.فریدون لوری.

New Picture 11
منظره زیبای مرداب آبکنار.پر از آب بدون آزولا.شفاف تمیز.هرسال میگیم دریغ از پارسال(زنده یاد هایده)درس بگیریم.

New Picture 12
به افتخار استاد شکوری گرامی.از راست.مظاهر پورطالب.حسن زمردی.شاد روان ابول.مهرشاد عنبری.فریدمن لوری.خسروعریان.
 
 * این کلمه را از آقای بیژن اسدی پور آبکنار وام گرفته ام.

5 دیدگاه در “آلبوم یادگاری ۱”

    1. مهمان محترم ، جوانان متحد انزلی چی سلام
      مطمئن شدم که شما ریشه در آبکنار دارید و می خواستم تشکر کنم که همیشه برای آبکنار نظرات مثبت ارائه می کنید.
      چند روز پیش در سایت انزلی کلاب دیدم که برای پیوستن آبکنار و انزلی به منطقۀ آزاد دیدگاه تان را نوشته بودید ، امیدوارم این مشی شما الگوی همه آبکناری ها باشد.
      سربلند و پیروز باشید.

  1. یا تو بکف بیمیر
    یا من بکفم بیمیرم … زنده یاد استا کامرانه
    صبر و حوصله ره
    که ما رووزو – بویه داشته
    ( گیلیکی داستان ، آبکناری لهجه مره )

    ورفه سالی بو ، کامران نامی بو که آبکنار زیندگی کوده . هیچی در دست ناشته ! نه باغ نه بجار .
    لیباس شوندره ! گالش پارو ! روزو شب غورصو خورده . هر و خت آدمانه گاب ایتابمرده به ، اونه پوستا کاده ، بورده فروخته.
    ایتا شب حیسابی ورف وارسته !
    کامران خو تجه دا سه ویگیره با خو چاقو . نیصف شب ، شه ماروو زو – هوطو پیشوایی باغانه ورجا ، ایتا جرگه مال(= گاب و اسب ) دینه . خودش گفته که گابانه میانی – ایی دانو لکنده بو ، خوره فولنگسته . خیلی لاغر بو لاپ دو چو خاش !
    هسه ده ورف م پم پم واره ، کامران منتظره که گاب بکفو بیمرو ! بازین اونه پوستا کانو ، بو بو رو صو با دم ، پالوی شنبه بازار ، بفروشو!
    اما گاب هسه کفه مگر !مگر میره ! مگر مرگ خو نعش آوره ! البته کامران ، ایتا روز گاب ماجرایه سد صالح ره بو گفته بو که امه میانی ( من و گاب ) فقط دو متر فاصله بو .
    گاب خو مچه واگردانی مرا فاندرست! اونه دیل نخواسته بیمیرو – مه چوما ارسو دکفت ! مه دیل بوسوخت ! حلا ورف م پونبو پونبو واره – منم پر کسمه !
    ده مرا غظ بیگیفت بو گفتام :
    آخر لا مذهب ، یا تو بکف بیمیر
    یا من بکفم بیمیرم
    از آن دو نیا راحته بم ! !
    ( ان جو ملانه خو لهجه امرا گفته )
    راوی نقل کنه که کامران دس خالی واگردس ، گاب م تا چند روز نمرد . بازین ایتا غوروب بوگفتان مشته غولامالی گاب بمرد !
    اما چی فایدو ! کامران پش تر بمرده بو !!

    ۳۰آبان ۹۳ فرامرز شکوری

    1. استاد شکوری عزیز ، سلام
      داستانی تلخ و غم انگیز با نثری لطیف و زبان شیرین مادری توسط قلمی توانا به قصه ای گیرا و جذاب تبدیل شده است.
      مرحوم کامران در دوره ای به شغل موصوف در داستان مشغول بود که زنده یاد حجت خاکرو با شغل قصابی رقیب اصلی وی محسوب می شد ، هر دو دارای تشابه سنی بودند و هر دو از لحاظ دید چشم در مضیقه بودند و آقای خاکرو از عینک ضخیم تری استفاده می کرد.
      ابوی مرحوم شاهد مکالمۀ زیر بین آن دو بزرگوار بوده است:
      – کامران خطاب به آقای خاکرو با لهجۀ مخصوص : حجت ، کرا از ماروزو آمویی ، اون پوستا کدو گاوه ورجا مه چاقو نیده یی؟
      – مرحوم خاکرو بدون اینکه مستقیم پاسخ دهد ، زیر لب با غرولند می گوید: پدر سگ، مو گاوا نیدامو مرا گویه چاقو نیدایی؟
      خدا رحمت کند هر دوی آن ها را

  2. با سلام . داستان بسیار جالبی بود برای من مخصوصا با لهجه شیرین خودمون که نوشته شده بود . تمام خاطرات منو تو آبکنار برام زنده کرد آخه ۵سالی میشه بخاطر مشکلات زندکی نرفتم آبکنار .خرس جطو فورشه بکردو مونم هتو کردمو یا آبکناری جای بیدینم یا انجی داستانانا بخانم .مه جموا ارسو دکفته مه نازنین محله ره مه همه کسه ره . دم شما کرم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *