اولین تجربه در کاربرد رادیو


انجام هر کاری ، مواجه شدن با هر موضوعی ، حضور در هر موقعیتی و استفاده از هر وسیله ای یک روز اول یا لحظه اول و به عبارتی یک “اولین بار” دارد و آن روز و لحظه ای است که برای اولین بار تجربه ای را به دست آورده ایم.

بسته به موقعیت سنی و اجتماعی شخص ، ممکن است خاطره اولین تجربه ، چه تلخ و چه شیرین ،  تا آخرین روز زندگی  با ما همراه باشد.

Radio

چند بار در همین سایت بصورت پراکنده از اولین تجربه صحبت به میان آمد و اینک این یادداشت آغازی است برای بازگویی خاطرات و عکس العمل ها در مواجهه با اولین ها.

بسیاری از وسایلی که امروزه جزء بدیهیات زندگی هستند ،  روزی روزگاری برای اولین بار عرضه شده بودند و فقط معدود افراد می توانستند به آن دسترسی داشته باشند.

داستان اولین ها می تواند تا بی نهایت موارد را در بر بگیرد ، لطفا” با بازگویی خاطرات و عکس العمل های خود در اولین برخورد را برای ما بنویسید.

می گویند با ورود اولین رادیو به آبکنار مردم با شادی توأم با تعجب به دیدن آن می شتافتند و به هنگام پخش برنامه به دور آن حلقه می زدند.

 رادیو های اولیه اولا” مجهز به آنتن هوایی بودند و بدون آنتن قادر به دریافت سیگنال نبودند ثانیا” از لحظه روشن کردن تا شنیده شدن صدای رادیو دقایق زیادی طول می کشید ثالثا” اولین رادیو ها دارای حجم بزرگ و به اصطلاح مبله بودند که فقط  در شامگاه می توانستند برنامه ها را دریافت کنند.

بذله گویی سالخورده با شنیدن صدای رادیو انگشت به دهان شده بود و گفتنه بود:

در فکرم که پس از مرگ چگونه به دوستانم بگویم که جعبه ای نوظهور آورده اند که در تهران ساز می زنند و در آبکنار مردم می رقصند.

مشکل آنجاست که آنها حرف مرا باور نخواهند کرد و خواهند گفت: ما اینجا هم از دست دروغ های تو در امان نیستیم !

بازگویی اولین تجربه ها  و بویژه آنهایی که تا کنون در جایی گفته و نوشته نشده اند و قابل انتشار هستند ، مورد استقبال خوانندگان قرار خواهد گرفت.

Print this pageEmail this to someoneTweet about this on TwitterShare on Facebook

1 فکر می‌کنند “اولین تجربه در کاربرد رادیو”

  1. دوست فرزانه ما آقای رحیم احمد جوی کپورچالی داستان شیرین اولین سفر خود را قلمی کرده و در پایان خاطر نشان کرده اند که

    “سالیان بعد هزاران سفر تفریحی و کاری به ایران و خارج از کشور (کمتر) رفتم اما این اولین سفر مانند مابقی اولین ها برایم همیشگی شد و شده ملکه سفرها در ذهنم که برایم همیشه تازگی دارد”

    یادداشت آقای احمد جو در سایت پر بار کرکان در دسترس است ، اینجا کلیک کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *