خاطره سیده ربابه 

به قلم : کبری نجاتی آبکنار

جوانی بود و شورو حال و نادانی ، حنابندان که میرفتیم بدون شیطنت برنمی گشتیم ، کم سن بودیم و پر از شیطنت . لولو پرچین مردم را می شکستیم توی راه با لولو همدیگر را به شوخی میزدیم !
یک شب با دوستانم رقیه و نساء و ثریا از حنابندان بر می گشتیم که رقیه گفت : زاکان فاندرین خانو هانا ، هرکی گاو دَره خو دروازَ باز بنایو خو مال بایَه صَرَ دورین ، اوشانی کی سیبزی بکاشتَنو خوشانه دروازَ دوستَنو موردیمِ مال نوشَه اَشنه سیبزَ بوخورا ، باییم هرکی دروازو دوستویو بازَ کونیم ، هرکی شن بازو دودیم !
شوخی جالبی بود ، بدون اینکه به قبح کار فکر کنیم کاری را که رقیه گفته بود انجام دادیم ، نزدیک خانه رقیه که رسیدیم به او گفتم:حاسا شومه همسایو سارو خالا دروازَ  واکون ، اگه صب اَنه نیفرین آنالو بامو فامیم گاو دکفته اَنه صَرَ سیبزی میبزیا بوخورده !
بعد خنده کنان از هم جدا شدیم .

ادامه خواندن خاطره سیده ربابه 

اشعار خانم موسی زاد آبکناری

شعر اول

(وقتی که تو بودی)

وقتی که تو بودی دنیا به کامم بود

نام تو ای یکتا تنها کلامم بود

آنگه که چشمانت مشتاق راهم بود 

پژواک یک لبخند راز نگاهم بود

همواره یاد تو آرام جانم بود

وقتی گل یادت در بوستانم بود

رفتی و من تنها در آشیان ماندم

در آشیان ماندن تنها گناهم بود

هرگز نپرسیدی احوال زارم را

هرگز ندانستی چون روزگارم بود

۱۳۷۶/۱۱/۹

موسی زاد آبکناری

 

 

شعر دوم

(شاید اگر بودی)

شاید اگر بودی

من تا ابد با عشق می ماندم

من در نگاه عاشقت هر شب

تا بی نهایت شعر می خواندم

شاید اگر بودی

گلهای باغ آرزوهایم نمی پژمرد

در دفتر شعر و غرلهایم

نام تو و یادت نمی افسرد

شاید اگر بودی 

می خواستم از تو نفس گیرم

می گفتم از دوریت دلگیرم

شاید اگر بودی

غم را به دشت زندگی با عشق می راندم

من توسن عشق تورا با مهر می خواندم

شاید اگر بودی

هرگز فروغ روشنی در باغ 

مهتاب شبهایش نمی افسرد

گل بوته های سبز احساسم

هرگز نمی مرد و نمی پژمرد

شاید اگر بودی

دنیا برایم رنگ دیگر داشت 

فردای من دنیای بهتر داشت

شاید اگر بودی

شاید اگر بودی……

۱۳۹۳/۱۱/۱۶

موسی زاد آبکناری

اجلاس مادران آبکناری

به قلم محبوبه موسی زاد آبکناری

به زبان گیلکی و لهجه اصیل آبکناری

سلام زاکان
ایته خاطرو خوایم شیمه رن تعریف بوکونم.
همیشو مه دده خانو اون پرسرهِ پیرزناکانهِ پایتخت بو ، همیشو اویا اجلاس گیفتنه ، از خالجانی (مشتوفِضه) بیگیفتو تا بی بی پسرزن (مشتوملکیا) و مشتوآمنو و زینب عما و محرم خالا و سید سکینو تا مشتو گول خندان ، همو سران اویا جما بسینه.

مو و فریده همیشو اوشنه ورجه نیشتیمه و اشانه گبانه گوشا کودیمه ، دَده ایتا عادتی گو داشته ان بو که انه سماور همیشو برا بو ، دال به دال چیی دگاده و سینی سینی آورده اوشانه رن ، سید سکینو ایتا عادتی گو داشته ان بو که همیشو خوکمردَودِ جه ایتا کاغذ دشته ، چیی گو خورده ایتا موشتو نباتی با ویگیفتابه ، دگاده کاغذه جه بعد اونا فوقاسه خو گشه جه ، مشتو گول خندانا انجی کردوکار خف زیه ، دال به دال انه لوچان زیه ،  سید سیکینو دیه خو نیدنه نیه ، چیی گو خوردینه ، خیال کونی اشنه چانو قوتا گیفته ، هی زینه گب .

ایته روز خوشانه مشهاده گبه زئینه  ، گفتینه اویه روضوخوانان اصن فرق دارنو ایه روضوخوانانه مره ، ها ایتا عمامو درنو هادر(خوشانه دسانه واکودنه گو عمامه اندازه نیشان بدن ، خیال کونی خوشنه دسه مره اونا واد بیگفتانه) ، انقد سادو بن گو خیال کودینه هر چی عمامو پیلدانوتره ، اشنه علمم وشتره.

ادامه خواندن اجلاس مادران آبکناری

آزولا و داستانش

نویسنده: فرزاد هخامنشی – ٢٢ خرداد ۱۳٩۵

تفریبا چند سال پیش بود که بحث آزولا و تهدید اکوسیستمی آن در برخی سایتهای بومی حاشیه تالاب انزلی مطرح شد که نتیجتا جمعی برای مبارزه با آن  اقدام به جمع آوری نمادین آزولا از کناره های تالاب نمودند و جمعی دیگر که دستی بر قلم داشتند در وصف مخاطراتش مقاله نوشتند و شعر سرودند تا کارکرد این سرخس آبی را با کفر ابلیس برابر سازند!؟
حال که به رسم عادت قدری از تب و تاب پرداختن به این گیاه همه کاره و همه فن حریف کاسته شده باید پرسید:
آیا واقعا کارکرد آزولا همان است که چنان می پنداشتیم؟ یا اینکه در برخورد با حضور این سرخس آبی مفید راه افراط  را در پیش گرفتیم؟

در ادامه، گفتگو با دکتر پارسا را دنبال می کنیم تا ضمن آشنایی با کارکرد  و خواص مفید این گیاه به برخی کوتاهی ها و غفلت ها نیز پی ببریم.تا بدانیم که آزولا آن نیست که مورد نفرت ما واقع شده؛ بلکه کمک حالی است برای ما که ماکیان در خانه داریم و گاو و گوسفندی در چراگاه و پرورش ماهی در استخر و شالیزاری برای کشت برنج و حتی بسیار مفید برای تامین پروتئین تغذیه ما.

Image result for ‫آزولا در تالاب انزلی‬‎

ادامه خواندن آزولا و داستانش

خاطرات کبری نجاتی آبکنار

اول

خاکسپاری شهید مرتضایی آبکنار
باز یاد گذشته عجب بازی گرفته ذهن مرا ، خاطرات گذشته مثل تصاویر یک فیلم جلوی چشمانم رژه میروند …
این گل پرپر از کجا آمده 
از سفر کرب وبلا آمده 

در آن دوران بی دغدغه کودکی جنگ خاطره تلخی بود ، ما دهه شصتی ها با همه کودکی مان میفهمیدیم جنگ چیز بدی است ، هر وقت وسط کارتون مورد علاقه مان صدای آژیر بلند میشد وحشت میکردیم ،میدانستیم قرار است جایی خراب شود.
از همه غم انگیز تر  تشیع پیکر شهدا بود ،همه مردم از هردیدگاهی که بودند برای همراهی خانواده شهید در خاکسپاری اش شرکت میکردند ، فرقی نمی کرد از چه قشر و دسته ای باشی ، همینکه فرزندی از فرزندان آبکنار شهید میشد ، خود را ملزم به شرکت در تشیع پیکرش میدانستی همه یک صدا میشدند و همدرد ، چقدر دردناک بود.
 گریه مادری آرزو بر باد رفته؛
 پدری حسرت بر دل مانده ؛
مراسم تشیع پیکر شهید مرتضایی را خوب به یاد دارم ، با مادرم بعد از خاکسپاری رفتیم خانه پدر شهید ، خانه شلوغ بود ،اجی ام ( کُره کین ) نشست و من بدون توجه به صدا زدن های اجی رفتم بالا و تقریبا روبروی مادر شهید که چشمانش رنگ خون شده بود نشستم و همراه او گریه کردم ، نمیدانم چه حالی پیدا کرده بودم که زنی با صدای بلند روبه حاضرین گفت : ان که دخترو هتو پِم پِم اروسو فوکونه؟ یکی دیگر گفت : عا..ان سد حوسنه دخترو ، انه مار کره کین نیشته 
بعد یکی که از پرده ضخیم اشک نتوانستم بشناسمش دستم را گرفت و برد پیش اجی و با ناراحتی گفت : اوی سد فاطمو ، ان زاک دیل غش باورد ، انه چرن اوری انجی جاهان اخر با اجی برگشتم خانه ، دستو صورتم را لب حوض شست و فرستادم بالا ، دده که جریان را فهمید با دلسوزی گفت : بیمیرم مه زاک رن ، کوجی دیلو ده …
بعد از آن دیگر نگذاشتند به چنین مراسمانی بروم …

ادامه خواندن خاطرات کبری نجاتی آبکنار

حکایتِ طنز در حکایات سعدی

به کوشش : درویش آبکناری


همانگونه که همگان می‌دانند اول اردیبهشت روز بزرگداشت سعدی است. من این مناسبت را بهانه می‌کنم تا با همۀ بی ‌بضاعتی و ناتوانی به موضوع کمتر پرداخته شده‌ای بپردازم و آن طنز در گلستان سعدی است. البته من فقط طرح موضوع می‌کنم بدان امید که ارباب فضل و هنر و اهالی نقد و نظر به این مهم بپردازند، مگر از رهگذر این تلاش فرهنگی وجوه تازه‌تری از ابعاد فکری سعدی شناخته شود. 

به گمان حقیر طنز سعدی طنزی است بی بدیل و منحصر به فرد. فی‌المثل طنز عبید زاکانی یا طنز دیگر طنّازان (طنزپردازان) به لحاظ ساختاری شباهت و قرابتی با طنز سعدی ندارد. طنز سعدی چندان عیان و آشکار نیست و در لفظ و واژه نمودی ندارد، بلکه طنز در مفهوم و مضمون یک داستان و حکایت تجلی می‌یابد و خودنمایی می‌کند. از این منظر طنز را باید بیشتر در حکایتهای گلستان سعدی جستجو کرد.

به این حکایت از گلستان سعدی عنایت بفرمائید:

aramgah-saedi

ادامه خواندن حکایتِ طنز در حکایات سعدی

مطالب فرهنگی خطه زیبای آبکنار